ชมรมนิยายวิทยาศาสตร์ไทย

นุเอะ เป็นสัตว์ประหลาดที่มีร่างกายเกิดจากการรวมกันของสัตว์หลายชนิด มันมีหัวเป็นลิง ตัวเป็นแรคคูน ขาเป็นเสือ และหางเป็นงู มันสามารถกลายร่างเป็นเมฆดำล่องลอยไปมาในอากาศ และมันจะนำพาความเจ็บป่วย โรคร้าย ไปสู่ทุกที่ที่มันผ่านไป ตราบใดที่มันยังคงอยู่ โรคระบาดก็จะไม่มีวันยุติ

เธอเดินตามพ่อไปเงียบๆ เขายกฝาปิดถังขยะออกวางลงข้างๆ พร้อมกับมองลงไป ข้างบนกองขยะในนั้นมีถุงกระดาษจากร้านขายของถูกขยุ้มเป็นก้อนวางอยู่ เขาหันมามองเธอซึ่งทำได้แค่เพียงพยักหน้า ตอนนั้นเธอรู้สึกว่าลำคอของเธอแห้งผาก และอากาศรอบๆ ตัวก็ดูเหมือนจะเย็นลงอย่างฉับพลัน

…วิลใช้มือที่สั่นระริกของเขาชี้ไปยังใบหน้าที่ปรากฎอยู่บนฝาโลง ไฟฉายที่อยู่ในมืออีกข้างของเขาก็สั่นด้วย ทำให้แสงไฟแกว่งไกวไปมา เพิ่มความน่ากลัวให้มากขึ้นไปอีก หัวหน้าคนงานนั้นก้าวถอยหลังกลับไปก้าวหนึ่ง เขาพร้อมที่จะวิ่งออกไปในทันทีหากมีสิ่งผิดปกติใดๆ เกิดขึ้น…

“ถ้าคุณลองนึกจินตนาการไปว่าคุณทำการศึกษาโลกจากมุมมองที่มีขนาดใหญ่กว่า โดยที่โลกคือสิ่งมีชีวิตหน่วยหนึ่ง สิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อาศัยอยู่บนโลกซึ่งรวมถึงพวกเราด้วย ก็ไม่ต่างไปจากเซลในร่างกายของเรานั่นเอง”

“เราตรวจพบการโคจรที่ผิดปกติของดวงจันทร์มาตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อน ตอนนี้มันกำลังเริ่มส่งผลกระทบกับสภาพอากาศของโลกแล้ว นักวิทยาศาสตร์ของเราไม่สามารถหาสาเหตุของความผิดปกติในครั้งนี้ได้…และเราก็ได้ยินเรื่องการสวดภาวนาของท่านกับเหล่าศิษย์ ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันนี้พอดี ผมจึงคิดว่าท่านอาจจะพอให้ความกระจ่างกับเราในเรื่องนี้ได้บ้าง”

“5… 4… 3… 2… 1″
ผลแอ๊ปเปิ้ลเบื้องหน้าหายวับไปกับตา
ไม่ถือเป็นสิ่งที่เกินความคาดหมาย เสียงปรบมือกึกก้องในบัดดล
สุพจน์ ผู้ประกาศขั้นตอนการปฏิบัติงาน อดเหลือบมอง นิวัติ นักวิทยาศาสตร์หนุ่มไฟแรง ที่เป็นเจ้าของและหัวเรี่ยวหัวแรงทั้งหมดของโครงการนี้ ไม่ได้
เขาเห็น นิวัติ อมยิ้มอย่างภาคภูมิใจ
“และในอีก…” สุพจน์ พูดใส่ อินเตอร์คอม
ผู้เฝ้าชมนับร้อยเงียบกริบลงในทันได
และเหมือนจะหยุดหายใจเสียด้วยซ้ำ
“3… 2… 1…” (more…)

ประธานาธิบดี เว่ย ถูกเรียกตัวเข้าประชุม กลางดึก
มันเป็นเวลา ตีสาม ของคืนที่หนาวเย็นที่สุด คืนหนึ่งในชีวิตของเขา
โดยปกติ เรื่องที่มีความสำคัญขนาดเรียกประชุมผู้นำประเทศในเวลาเช่นนี้ได้ ก็น่าจะเป็นเรื่องสงครามโลกเท่านั้น
แต่ไม่ใช่ วันนี้
… (more…)

คนขับรถเมล์: “คุณไปทำงานทันแน่ครับ เพราะรถเมล์คันนี้วิ่งได้เร็วกว่าแสง”
ผู้โดยสาร: “แต่มันเลยป้ายที่ผมจะลงมาหลายป้ายแล้วครับ”

“มีดาวหางดวงหนึ่งกำลังจะพุ่งชนโลกครับท่าน”
เสียงของรีรอยราบเรียบราวกับเขากำลังบอกว่าเช้านี้เขาพึ่งดื่มกาแฟไปแก้วหนึ่ง
“อะไรนะ”
“มีดาวหางขนาดใหญ่ดวงหนึ่งกำลังพุ่งตรงมายังโลก จากการคำนวณมันจะพุ่งชนเราในวันที่…ยี่สิบ ธันวาคม สองพันสิบสอง หรือในอีกสองวันนับจากนี้ ตำแหน่งของการตกกระทบคาดว่าน่าจะเป็นในแปซิฟิกครับ”
เขาหยุดคิดเพียงครู่หนึ่งก่อนที่จะถามต่อไป
“…ความเสียหายที่คาดว่าจะเกิดขึ้นล่ะ”
“…เราคาดคะเนจากสีของมันว่าน่าจะมีแกนเป็นโลหะ…และมีขนาดใหญ่พอๆ กับเกาะฮาวาย ความเสียหาย…ก็คงพอๆ กับที่พวกไดโนเสาร์เคยเจอมาก่อนครับท่าน”