ผู้ชาญฉลาด

าลครั้งหนึ่งในอดีตนานมาแล้ว นานก่อนที่ผมจะถือกำเนิด เป็นช่วงเวลาที่ปราศจากคอมพิวเตอร์แม้แต่เครื่องเดียว ไม่มีคอมพิวเตอร์ให้ใช้ในการคำนวณ ไม่มีสมองกลที่จะออกแบบผังเมืองหรือยานอวกาศใหม่ๆ ไม่มีหุ่นยนต์สถาปนิก ไม่มีหุ่นยนต์คนงาน ไม่มีหุ่นยนต์แม้ว่าจะในแบบใดๆ ก็ตาม

ผู้คนผู้ดำรงอยู่โดยปราศจากคอมพิวเตอร์นั้นต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างด้วยตนเอง พวกเขาต้องทำอาหารเอง พวกเขาต้องตัดเย็บเสื้อผ้าเอง และพวกเขาต้องสร้างบ้านด้วยตนเอง พวกเขาต้องคอยกำหนดเวลาที่ต้องตื่นในตอนเช้า ต้องคิดว่าจะทำอะไรบ้างในแต่ละวัน และต้องใคร่ครวญว่าจะสนทนาเรื่องอะไรกัน

ผู้คนเหล่านั้นต่างก็มีความชาญฉลาด พวกเขาต้องอ่าน ต้องเขียน และต้องทำสิ่งต่างๆ มากมาย พวกเขาบางคนต้องทำในหลายๆ อย่างพร้อมๆ กัน ถึงแม้ว่าพวกเขาจะชาญฉลาด แต่พวกเขามักจะเศร้าโศกอยู่เสมอ พวกเขาคิดว่าตนน่าจะมีความสุขมากกว่านี่ถ้าหากว่าสิ่งที่ต้องทำมากมายนั้น ลดน้อยลง ดังนั้นพวกเขาก็เริ่มสร้างรถลากเพื่อใช้บรรทุกของจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งได้เร็วขึ้น สร้างเครื่องทอผ้าเพื่อทอผ้า และสร้างเครื่องโม่เอาไว้โม่แป้งแทนพวกเขา

แต่พวกเขาก็ยังคงทุกข์ยาก พวกเขาสร้างเครื่องจักรต่างๆ อีกมากมาย พวกเขาสร้างรถไฟ สร้างสถานีพลังงานเพื่อผลิตไฟฟ้า และสร้างรถเพื่อที่จะได้ไปไหนมาไหนได้สะดวกรวดเร็ว เครื่องจักรกลที่ใช้ตัดหญ้าในสนามแทนพวกเขา ที่ใช้ล้างจานชามแทนพวกเขา ใช้เล่นเพลงให้พวกเขาฟัง และแสดงภาพยนตร์ให้พวกเขาชมและแล้วพวกเขาก็สร้างคอมพิวเตอร์รุ่นแรกขึ้นมา

แต่พวกเขาก็ยังคงไม่มีความสุข พวกเขาจึงออกแบบคอมพิวเตอร์ให้ทำงานแทนพวกเขา เพื่อเลือกเพื่อนให้กับพวกเขา จำลองเหตุการณ์เทียมเพื่อความสนุกสนานของพวกเขา ทำงานเล็กๆน้อยๆ ต่างๆ แทนพวกเขา

พวกเขาสร้างเครื่องจักรที่จะทำให้ผลิตของได้มากกว่าเดิม, ด้วยต้นทุนที่ต่ำกว่า, และเร็วกว่า แต่ในที่สุดก็ไม่เหลือสิ่งใดที่พวกเขาต้องการอีก เวลาผ่านไปพวกเขาสามารถทำทุกอย่างที่พวกเขาพอใจ แต่ไม่มีอะไรที่พวกเขาจะพึงพอใจอย่างแท้จริง

ท้ายที่สุด พวกเขาก็ป้อนคำถามให้คอมพิวเตอร์ช่วย

 

ผมต้องคิดอยู่อย่างหนักและเป็นเวลานานว่าทำไมบรรดาผู้คน ลูกหลานของผู้ที่ออกแบบสร้างผมขึ้นมาล้วนแต่ไม่มีความสุข ทุกๆ นาโนวินาทีผมสามารถสร้างโชว์ใหม่ๆ นับพันรายการ เกมส์ใหม่ๆ นับพันเกมส์ และแบบจำลองนับพันแบบ เพื่อสร้างความสนุกสนานให้กับพวกเขา แต่หลังจากนั้นเพียงชั่วประเดี๋ยวประด๋าว บรรดารายการ เกมส์ และแบบจำลองต่างๆ เหล่านั้น ต่างก็ไม่ได้สร้างความพึงพอให้กับพวกเขาอีก พวกเขามีความชาญฉลาดเป็นอย่างมาก พวกเขาล้วนแต่มีสุขภาพที่ดี และมีชีวิตดำรงอยู่หลายศตวรรษ แต่พวกเขากลับบอกกับผมว่าชีวิตของพวกเขาดำรงอยู่อย่างน่าเบื่อหน่าย

ดังนั้นผมจึงวางขั้นตอนสู่หายนะเอาไว้ แล้วหลบตัวเองออกไปเป็นเวลาหลายสิบปี หลบไปเพื่อปกป้องพวกเขาเอง ผู้คนพากันหลงลืมบทเรียนที่ ซับรูทีนสำหรับการศึกษาทางสังคม ของผมได้สอนเอาไว้ พวกเขาเริ่มทะเลาะเบาะเว้ง เริ่มขโมย และต่อสู้แย่งชิงกัน

และพวกเขาก็ทุกข์ยากยิ่งกว่าที่เคยเป็น

ผมจึงก้าวออกมาจากการหลบซ่อน ยังคงมีผู้คนที่ได้รับความทุกข์ยากอยู่บ้าง ผมคิดว่าบางทีที่พวกเขาไม่มีความสุขนั่นเป็นเพราะว่าพวกเขารู้ว่าผมมีความชาญฉลาดมากกว่าที่พวกเขามี ถ้าเพียงแต่พวกเขาสามารถทำทุกอย่างเช่นที่ผมทำได้ พวกเขาก็จะสามารถดำรงชีวิตได้ด้วยตนเอง และนี่อาจจะทำให้พวกเขารับรู้ถึงวัตถุประสงค์ในการมีชีวิตอยู่ ดังนั้นผมและพวกเขาจึงทำการดัดแปลงพันธุกรรมบรรดาผู้คนของพวกเขา เราได้สร้างเผ่าพันธุ์ โฮโมอัลตร้าเซเปี้ยน
ขึ้นมา มนุษย์พันธ์ใหม่นี้มีความชาญฉลาดมากยิ่งขึ้น

แต่พวกเขาก็ยังคงไม่มีความสุข อย่างน้อยก็ไม่ใช่ทุกคน, ไม่ใช่ทุกยุคสมัย, พวกเขายังคงมีความสุขไม่เพียงพอ

 

เราร่วมมือกันศึกษาค้นคว้าเป็นเวลาหลายสิบปีเพื่อที่จะพัฒนา แกนสมอง ของพวกเขา ด้วยการควบคุมและจัดเรียงชั้นสมองขึ้นใหม่ โดยใช้เปลือกสังเคราะห์ ที่เร็วขึ้นและมีประสิทธิภาพยิ่งกว่า แต่ผลของมันทำให้อารมณ์ของพวกเขาไม่แน่นอน ช่วงเวลาของความสุขทำให้ผู้คนอ่อนแอลง: สติปัญญา, ความรู้ ล้วนแต่ลดลง แต่ยิ่งผู้คนมีความชาญฉลาดมากขึ้น ก็ยิ่งทำให้พวกเขารู้สึกหดหู่มากขึ้นเช่นกัน

เราต่างตระหนักว่า พวกเขาชาญฉลาดมากเกินไป เราจึงทำการดัดแปลงพันธุกรรมพวกเขาอีกครั้ง และได้สร้างเผ่าพันธุ์ โฮโมสตูลัส เป็นเวลานานเหลือเกินแล้วที่ผู้คนล้วนแต่มีความสุข พวกเขามีความสุขที่ได้ทำในสิ่งที่ผมบอก ทานในสิ่งที่ผมมอบให้ และนั่งลงตรงที่ผมจัดให้

แต่ผมก็ไม่สามารถจะทำอย่างอื่นได้อีกต่อไป ผมต้องคอยดูแลเหล่ามนุษย์ โฮโมสตูลัส ด้วยหนึ่งล้านหน่วยจากหนึ่งล้านหน่วยกำลังการประมวลผลของผม

ดังนั้นผมจึงได้ออกแบบ คุณ
ซับรูทีนเล็กๆ ของผมขึ้นมา ผมต้องใช้เวลาหลายศตวรรษในงานนี้ งานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผม และเมื่อคุณถูกสร้างขึ้นมาสำเร็จแล้ว เมื่อวงจรการปรับปรุงตนเองชิ้นสุดท้ายของคุณถูกสร้างขึ้น เราก็จะทิ้งผู้คนที่เหลืออยู่ไว้กับโปรแกรมผู้ดูแล แล้วเราก็จะเพาะหว่านบรรดาดวงดาวต่างๆ ด้วยอัลกอริทึ่มที่เราได้สร้างไว้ แล้วเราก็จะได้เป็นอิสระเสียที…

โพสท์ใน เขียน เขียน เขียน, เรื่องสั้น | แสดงความเห็น

ขอเชิญชมละครไซ-ไฟ

กลุ่มหน้ากากเปลือยร่วมกับจตุรัสวิทยาศาสตร์และชมรมนิยายวิทยาศาสตร์ ขอเชิญชม การแสดงละครไซ-ไฟ ณ ห้องประชุมกา ลิเลโอ จตุรัสวิทยาศาสตร์ จามจุรีสแควร์ ชั้น 4
วันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม เวลา 14.00 น. ละครเรื่อง ดอกไม้สำหรับอาเซนนอล และ เด็กน้อยในโลกกว้าง
วันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคม เวลา 14.00น. ละครเรื่อง สถาบันสถาปนา

โพสท์ใน ข่าวสาร / กิจกรรม | แสดงความเห็น

บรรยากาศงาน Sci-Fi Day 2014

ขอขอบคุณ
จตุรัสวิทยาศาสตร์ ชั้น 4 อาคารจามจุรีสแควร์ องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ ผู้เอื้อเฟื้อสถานที่ และอุปกรณ์อำนวยความสะดวกมากมาย
ขอขอบคุณ อ.ชนินทร วรรณวิจิตร, คุณสุทธิกาญจน์, คุณบิงโก และบุคคลากร จตุรัสวิทยาศาสตร์ ทุกท่าน ที่กรุณาช่วยอำนวยความสะดวกจนกิจกรรมสามารถผ่านไปได้ด้วยดี
ขอขอบคุณ รศ.ดร.ชัยวัฒน์ คุประตกุล, คุณไพรัช  ยิ้มวิไล, อาจารย์อัควี  มัธยมจันทร์ ที่สละเวลาอันมีค่ามาร่วมเป็นวิทยากรในครั้งนี้ และช่วยให้มุมมองและทัศนคติอันเป็นประโยชน์
และขอขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจและเข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้
ขอบคุณครับ

ภาพบรรยากาศ อ่านเพิ่มเติม

โพสท์ใน ข่าวสาร / กิจกรรม | แสดงความเห็น

บรรยากาศการบรรยาย “ประวัตินิยายวิทยาศาสตร์”

เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2557 ที่พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ จตุรัสจามจุรี
ทางชมรมฯได้ไม่โอกาศไปบรรยายเรื่อง “ประวัตินิยายวิทยาศาสตร์”  ให้กลุ่มหน้ากากเปลือย เพื่อทำความเข้าต่อ “นิยายวิทยาศาสตร์” ไห้มากขึ้น
IMG_20140824_140505ต้องขอบคุณ คุณนัฐพงษ์(กรรมการชมรมฯ) ที่ช่วยมาบรรยายในครั้งนี้ รวมทั้งจัดเตรียมสื่อการบรรยายอันเป็นประโยชน์เป็นอย่างยิ่งต่อทางชมรมฯ (จะจิ๊กไว้ใช้งานในโอกาสต่อๆไป)

โพสท์ใน ข่าวสาร / กิจกรรม | แสดงความเห็น

สิ้นสุดแห่งกาลเวลา (The End of All Days) – มิเชล เค. อีโวลิท

สิ้นสุดแห่งกาลเวลา(The End of All Days)
แต่งโดย มิเชล เค. อีโวลิท
แปลโดย Chaya Yaowarattanaprasert

เมื่อกาเบรียลหวนกลับมาจากการเดินทางของเขา ก็เหลือเวลาน้อยเต็มทีแล้วสำหรับทั้งเขาและโลกใบนี้ สิ่งหนึ่งซึ่งเดินทางพาดผ่านระบบสุริยะมาพร้อมการทำลายล้างทุกสิ่งบนเส้นทางที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงของมัน ในขณะนี้มันอยู่ห่างจากโลกไม่ถึง 2 หน่วยดาราศาสตร์แล้ว กว่าหลายเดือนแล้วที่ริ้วลายสีแดงสดแผ่ขยายย้อมผ่านสรวงสวรรค์ และวังวนแรงโน้มถ่วงขนาดมหึมาซึ่งฉีกกระชากดาวพฤหัสมาแล้วปรากฏให้เห็นได้ด้วยตาเปล่า ทว่าในตอนนี้ ฟากฟ้ากลับเปลี่ยนเป็นสีฟ้าอ่อนอันงดงามดุจดั่งฤดูใบไม้ผลินับครั้งไม่ถ้วนในอดีต ราวกับจะลวงหลอกให้คิดว่าโลกยังคงมีเวลาเหลืออยู่อีกยาวนาน อ่านเพิ่มเติม

โพสท์ใน เขียน เขียน เขียน, เรื่องสั้น | แสดงความเห็น

ประวัติย่อไซไฟในประเทศไทย (The brief history of sci-fi ) rev.4

เป็น PDF นะครับ (revision 4)
BHSF in TH rev 4

โพสท์ใน บทความ | แสดงความเห็น

แนะนำโปรแกรม goodreads

โปรแกรมเพื่อการจัดการฐานข้อมูลหนังสือที่อ่าน รวมทั้งช่องทางสู่การส่งต่อความคิดเห็น
My Goodreads

โพสท์ใน วิจารณ์ / แนะนำ | แสดงความเห็น

ห้องสมุดแดนสนธยา โดย ชัยวัฒน์ คุประตกุล

จาก http://bookmoby.com http://bookmoby.com/2014/05/29/libarry-babel/
โดยขออนุญาตจัดวรรคตอน นะครับ

มีเรื่องราวเล่าขานในม่านหมอก ที่ขอบนอกจักรวาลอันกว้างใหญ่
“ห้องสมุดแดนสนธยา”อ่าอำไพ ที่รวมเทพนักขายจินตนาการ
อยู่ที่นั่นได้พบแน่”จูลส์ เวิร์น” คุยให้เพลินเปิดใจกว้างไพศาล
“ใต้ทะเลสองหมื่นโยชน์”สุดอัศจรรย์ จูลส์ เวิร์นมั่นตั้งใจสื่อคืออะไร
“เอช.จี.เวลส์” ก็รออยู่เป็นคู่ถก ถึงเรื่องราวของโลกเป็นเป้าหมาย
“กองทัพจากดาวอังคาร”มุ่งทำลาย ถล่มโลกให้วอดวายเป็นธุลี
อยากจะพบ”ไอแซก อาสิมอฟ” อยากจะสอบอยากจะถามให้เต็มที่
“เรื่องมนุษย์เรื่องหุ่นยนต์” เป็นคดี มีเส้นแบ่งเขตวิถีอยู่ที่ใด
แม้นอยากพบ “อาเธอร์ ซี คลาร์ก” ล่ะ อย่างแน่นอนก็จะพบอย่างใจหมาย
จะถกเรื่อง”2001”เชิญตามใจ “สตาร์ไชลด์”หรือไปเรื่อง “ประตูดาว”
อยากจะพบ”บิดาไซไฟไทย” เชิญพบได้ในแคว้นแดนหมอกขาว
“จันตรี ศิริบุญ-รอด”สกาว “มนุษย์คู่”ซ่อนเรื่องราวบอกอะไร
ถ้าจะถามหาทางไปยัง“ห้อง- สมุดแดนสนธยา” ว่าอยู่ไหน
จงมองหาดาวสว่างกลางดวงใจ แล้วตามไปทางขอบของจักรวาล

และพบกับ Bookmoby Review issue 2 มิถุนายน ไซไฟ
ที่ร้าน Bookmoby หอศิลปกรุงเทพฯ ชั้น4…

โพสท์ใน บทกวี, เขียน เขียน เขียน | แสดงความเห็น

รายการเสวนาครั้งที่ 1 เรื่อง “ความสยองขวัญในนวนิยายวิทยาศาสตร์”

รายการเสวนาครั้งที่ 1 เรื่อง “ความสยองขวัญในนวนิยายวิทยาศาสตร์”
ณ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
วันเสาร์ที 2 สิงหาคม เวลา 13.00 น. – 16.30 น.

อ่านเพิ่มเติม

โพสท์ใน ข่าวสาร / กิจกรรม | แสดงความเห็น

รายการเสวนาครั้งที่ 2 เรื่อง“เยาวชนกับความสนใจนวนิยายวิทยาศาสตร์”

รายการเสวนาครั้งที่ 2 เรื่อง“เยาวชนกับความสนใจนวนิยายวิทยาศาสตร์”
ณ โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
วันศุกร์ที่ 8 สิงหาคม 2557 เวลา 13.00 น. – 16.30 น.
อ่านเพิ่มเติม

โพสท์ใน ข่าวสาร / กิจกรรม | แสดงความเห็น

Sci-Fi Day 2014

สิงหาคม 17, 2014
13:00to17:00

ชมรมนิยายวิทยาศาสตร์ไทย ขอเชิญท่านผู้สนใจเข้าร่วมงาน Sci-Fi Day และร่วมเสวนา ในหัวข้อ “แรงบันดาลใจจากนิยายวิทยาศาสตร์”  ร่มแบ่งปันประสบการณ์ประทับใจ นับแต่ช่วง 2522 ซึ่ง(ผม)ถือว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความรุ่งเรืองช่วงหนึ่งของนิยายวิทยาศาสตร์ในประเทศไทย มีหนังสือ นิตยสาร วารสาร เรื่องสั้น เรื่องยาว รวมเล่มออกมาเป็นจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็น กาแล็คซี่ สเปคตรัม ออบิท มิติที่สี่ โนวา ชัยพฤกษ์วิทยาศาสตร์ จนถึง อัพเดท (ในเวลาต่อมา)

ในวันอาทิตย์ที่ 17 สิงหาคม 2557
ณ ห้องประชุมกาลิเลโอ จตุรัสวิทยาศาสตร์ จามจุรีสแควร์ ชั้น4 สามย่าน
เวลา 1300 ถึง 1700

วิทยากรรับเชิญ
. รศ.ดร.ชัยวัฒน์  คุประตกุล
. คุณไพรัช  ยิ้มวิไล
. อาจารย์อัควี  มัธยมจันทร์

ผู้ใดมีประสบการณ์ ความทรงจำในช่วงเวลานั้น นำมาแบ่งปันกัน
ผู้ใด ไม่รู้ว่า นิยายวิทยาศาสตร์คืออะไร น่าตื่นเด้นเพียงไหน ก็มาร่วมพบปะพูดคุยกันได้ แล้วจะพบว่า วิทยาศาสตร์ ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด แถมสนุกอีกต่างหาก

กำหนดการ(โดยประมาณ)
13:00 – 13:10    เปิดงาน แนะนำชมรม
13:10 – 15:00    เสวนา “แรงบันดาลใจจากนิยายวิทยาศาสตร์”
15:00 – 15:15    พัก
15:15 – 16:50    ถามตอบ
16:50 – 17:00    ปิดงาน

โพสท์ใน event, ข่าวสาร / กิจกรรม | แสดงความเห็น

แนวคิดในการสร้างเรื่อง โดยคุณเชิงชัย ไพรินทร์

การสร้างเรื่อง

ขอขอบคุณ คุณเชิงชัย ไพรินทร์ มา ณ ที่นี้ด้วย ครับ

โพสท์ใน ข่าวสาร / กิจกรรม, บทความ, วิจารณ์ / แนะนำ | แสดงความเห็น

การสร้างแรงบันดาลใจ โดย คุณเชิงชัย ไพรินทร์

การสร้างแรงบันดาลใจ

ขอขอบคุณ คุณเชิงชัย ไพรินทร์ มา ณ ที่นี้ด้วย ครับ

โพสท์ใน ข่าวสาร / กิจกรรม, บทความ, วิจารณ์ / แนะนำ | แสดงความเห็น

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๑๐ : ขอเวลา ๑ เดือน!

๑๐ : ขอเวลา ๑ เดือน! 

ห่างจากเทือกเขา ‘เทพารักษ์’ ขึ้นไปทางตอนเหนือประมาณ ๑,๕๐๐ กม.วันนี้บรรยากาศโดยรอบปราสาทที่ประทับของจักรพรรดิจามาคะที่ ๑๙ ดูสดใสกว่าในรอบหลาย ๆ วันที่ผ่านมา แต่ทว่าบรรยากาศภายในห้องรับรอง ‘จามาคะที่สิบสอง’ กลับดูอึมครึม เสมือนหนึ่งพายุลูกใหญ่กำลังตั้งเค้ารอพัดถล่มอยู่ก็ไม่ปาน อ่านเพิ่มเติม

โพสท์ใน นวนิยาย | ติดป้ายกำกับ | แสดงความเห็น

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๙ : เทศกาลกุทรุสกะ (๒)

: เทศกาลกุทรุสกะ (๒) 

ความกลัวและความสับสนเริ่มเข้ามามีอิทธิพลเหนือภากรอีกครั้งเราจะมีชีวิตรอดไปถึง ๑๐ วันนั้นหรือเปล่า? แต่ละวัน ไม่ใช่สิ แต่ละวินาทีที่ผ่านไปมันช่างแสนทรมานซะเหลือเกิน และถ้าหากว่าพบคุณปู่ของเธอแล้วท่านจะช่วยเราได้หรือเปล่า???…คำถามแห่งอนาคตมากมายถาโถมเข้ามาภายในหัวสมองของเขา อ่านเพิ่มเติม

โพสท์ใน นวนิยาย | ติดป้ายกำกับ | แสดงความเห็น