เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “พลังงานอนาคต”: แหวนพลังงาน

สี่สิบปีที่แล้วเราเหลือทางเลือกด้านพลังงานไม่มากนัก พลังงานฟอสซิลได้ถูกเผาผลาญไปจนสิ้น มีการหารือในภาคีพลังงานเพื่อหาแหล่งพลังงานใหม่ ในขณะที่ระดับน้ำทะเลสูงขึ้นจากปรากฏการเรือนกระจก ก่อเกิดปัญหาพื้นผิวดินลดน้อยลงส่งผลต่อพื้นที่เพาะปลูก พื้นที่ป่า และ พื้นที่อยู่อาศัย การสร้างฟาร์มพลังงานเช่นฟาร์มเซลแสงอาทิตย์และฟาร์มกังหันลม ต่างต้องใช้พื้นที่ขนาดใหญ่ซึ่งเบียดเบียน พื้นเกษตร ที่อยู่อาศัย และผืนป่าเหล่านั้น จนเกิดการประท้วงการสร้างฟาร์มพลังงานและเริ่มเรียกร้องให้ทบทวนพลังงานจากโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ขึ้นในหลายภูมิภาค ยังมีการถกเถียงในการใช้พลังงานทางเลือกอื่นๆ เช่นพลังงานคลื่นจากมหาสมุทร พลังงานความร้อนใต้พิภพ แต่ที่สุดแล้วก็ตกลงกันที่พลังงานจาก….วงแหวนพลังงานโคจร

*-*-*-*

หลังจากจรวดหลายพันเที่ยวได้ขนส่งและติดตั้งดาวเทียมแม่เหล็กโบรอนในวงโคจรโลกต่ำ ดาวเทียมโบรอนดวงสุดท้ายของแนววงแหวนพลังงานโคจรก็เข้าสู่ตำแหน่งที่กำหนดอย่างแม่นยำ วงแหวนดาวเทียมแม่เหล็กเหล่านั้นจะโคจรรอบโลกผ่านแกนขดลวดขนาดยักษ์สิบเอ็ดแกนด้วยความเร็วสูงถึงหนึ่งชั่วโมงสี่สิบห้านาทีต่อหนึ่งรอบโลก ซึ่งจะสร้างกระแสไฟฟ้าไหลผ่านแกนขดลวดแจกจ่ายไปตามประเทศต่างๆ ทั้งเจ็ดภูมิภาค

จากนั้นมายามใดที่เราแหงนขึ้นมองท้องฟ้าก็จะเห็นวงแหวนสีเงินสะท้อนแสงอาทิตย์จางๆอยู่หลังม่านเมฆ แม้จะมีบางคนไม่เห็นด้วยกับโครงการดังกล่าว แต่หลายคนก็พึงพอใจที่ได้มองเห็นมัน

*-*-*-*

เสียงเคาะผ่านประตูไม้หนาหนักดังขึ้นทำลายความอึดอัดที่ อัสมาร สัจเดว เลขาธิการสหประชาชาติกับ ดอกเตอร์ แวน็อก แกรนด์ รองเลขาธิการฯฝ่ายความมั่นคงกำลังเผชิญอยู่

“เข้ามาได้” อัสมาร กล่าว หนุ่มผมบลอนท่าทางสุภาพแง้มประตูเข้ามาในห้อง

“ประทานโทษครับ ทางสถานทูตรัสเซียขอให้ท่านรีบตัดสินใจกลุ่มสหภาพโซเวียตกำลังจะเข้าฤดูหนาวอันยาวนาน ทางเกาหลีเหนือก็พึ่งประกาศขู่จะใช้หัวรบนิวเคลียร์หากท่านไม่รีบตัดสินใจ” ผู้ช่วยหนุ่มของอัสมาร พยายามรายงานสถานการณ์ที่น่าอึดอัดนี้อย่างราบเรียบ

“อืม…อืม.. ตอนนี้เหลือเวลาอีกเท่าไหร่” อัสมารถามหนุ่มผมบลอน

“ประมาณยี่สิบนาทีครับ ตอนนี้เหลือสิบเก้านาทีแล้วครับ”
อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “พลังงานอนาคต”: แหวนพลังงาน”

ชมรมใน FACEBOOK หายไปไหนครับหาไม่เจอ

วันก่อนจะหาชมรมในเฟซบุ๊คแต่กลับหาไม่เจอ เปลี่ยนชื่อไปแล้วหรือถูกยกเลิกไปครับช่วยแจ้งหน่อย

ไม่สำคัญเท่าลงมือ

2 สัปดาห์ก่อนเห็นคุยกันว่าจะพิมพ์หนังสือแล้วไหงเงียบกันไปหมดครับ

ช่วยกันคิดหาวิธีหารายได้เข้าชมรมกันหน่อยครับ

ผมได้รับสารจากประธานมาว่า ชมรมกำลังขาดเงินในการดำเนินการ หากใครมีวิธีในการหารายได้เข้าชมรมก็ช่วยกันโพสต์กันมาหน่อยครับ จะขอบพระคุณยิ่ง ผมก็จะคิดแล้วมาโพสต์ไว้ด้วยครับ ส่วนความคิดจะดีไม่ดีไม่เป็นไรขอให้ช่วยกันระดมสมองก่อนคับ

แรงบัลดาลใจ 2

 

ส่วนที่ 1 เป็นบทความครับ

1

แล็ปที่สวิตเซอร์ แลนด์ส่งคู่อนุภาคโฟตอนที่เชื่อมกันด้วย Quantum entanglement แยกไปสองแล็ปที่ห่างกัน 18 กิโล แล้วทั้งสองแล็ปวัดค่าต่างๆ ของโฟตอนแต่ละอนุภาค ปรากฏว่าแต่ละอนุภาคเหมือนรู้ และสามารถเหนี่ยวนำสถานะของอีกอนุภาคด้วยวิธีการบางอย่าง แต่ถ้ามีการส่งสัญญาณสื่อสารระหว่างอนุภาคนั้น ข้อมูลต้องถูกส่งด้วยความเร็วเหนือแสงอย่างน้อย 10,000 เท่า แต่ทีมทดลองเชื่อว่าการเหนี่ยวนำของสองอนุภาคน่าจะเกิดขึ้นแบบฉับพลัน (ความเร็วเข้าใกล้อนันต์)

 
อ่านเพิ่มเติม “แรงบัลดาลใจ 2”

Conspiracy theory : Space Border

     ความรู้สึกหนักอึ้งกดทับศีรษะผมยังคงหลับตาอยู่ชั่วครู่ก่อนสลัดหัวไปมาหวังจะไล่ความมึนงงออกไป คงเป็นเวลากว่าสามปีมาแล้วที่ผมได้รับมอบหมายจากหน่วยปฏิบัติการ Space Border Finder เพื่อสืบเสาะค้นหาขอบจักรวาร พวกเราทั้งหมดต้องแยกย้ายเดินทางตามลำพังเพื่อค้นหาขอบของจักรวาล ผมรับผิดชอบเส้นทาง ye 4171 ซึ่งจะต้องผ่านเลย กาแล็คซี JKCS041 ไปอีก หลังจากที่ผมขับยานสำรวจลำดังกล่าวด้วยตนเองมาระยะหนึ่งจนสามารถตั้งพิกัดได้แน่นอนแล้ว ผมจึงได้สั่งยานเข้าสู่ระบบวาร์ปจากนั้นจึงปล่อยให้ยานอวกาศทำหน้าที่โดยอัตโนมัติ ผมจึงก็เข้าสู่ระบบนิทราซึ่งจะตื่นอีกเมื่อยานใกล้ถึงที่หมาย หากไม่มีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้นมาเสียก่อน

 

เหตุฉุกเฉิน !! ผมนึกขึ้นได้หรือว่าผมยังไม่ถึงที่หมาย ผมรีบสลัดความมึนงงออกจากศีรษะอย่างฉับพลัน ลืมตาหาสัญญาณฉุกเฉินแต่ไม่พบ นั่นทำให้ผมโล่งใจไปเปราะหนึ่ง ผมรีบมองหาสัญญาณสีเขียวซึ่งบ่งบอกว่ายานได้ใกล้จุดหมายแล้ว ในที่สุดผมก็พบมันแสงสีเขียวมรกตเจิดจ้าเหนือขึ้นไปทางซ้ายมือ ความกดดันเมื่อครู่เริ่มจางลง ผมถอนหายใจอย่างโล่งอก ยานอวกาศยังคงล่องลอยไปในความมืดเวิ้งว้าง นี่ซินะขอบจักรวาล ที่ว่างที่ไม่มีสสารใดๆ ทันใดนั้นก็เกิดเสียงดังกึ้ง และเกิดแรงสั่นสะเทือนไปทั่วยาน ไฟฉุกเฉินสีแดงสว่างวาบๆ ปะปนกับเสียงหวอดังลั่น

 

ผมกระเสือกกระสนออกจากยานพร้อมชุดอวกาศ ภายนอกเย็นยะเยือก มีเพียงเสียงลมหายใจและไอน้ำเกาะจับหน้ากากของหมวกอวกาศในความมืดมิด ผมโยกคันบังคับที่ข้อมือเล็กน้อยจรวดขับดันพ่นไอออกจากปลายท่อพาชุดนักบินอวกาศของผมไปบริเวณหัวของยาน พลันเกิดเสียงดังผลักตัวผมก็กระแทกเข้ากับอะไรบางอย่งที่อยู่ข้างหน้า

‘ อะไรกันนี่ ‘ ผมนึกตกใจกางฝ่ามือออกนาบไปบนสิ่งที่มีพื้นผิวดาษเรียบ ‘นี่มันกำแพง กำแพงที่มองไม่เห็น’ สุดขอบจักรวาลคือกำแพง กำแพงยักษ์ ผมบังคับชุดอวกาศลอยขึ้นไปขนานกำแพงนั้นมือยังคงลูบไล้กำแพงไปด้วย ‘โอ้ พระเจ้า เล่นตลกกับผมหรือนี่’ ผมมองไปทางยานอวกาศที่ค่อยๆเล็กลงๆ ขณะที่มือก็ลูบไล้ไปตามกำแพงราบเรียบที่มองไม่เห็น พลันมือผมก็ไปสะดุดอะไรบางอย่าง ผมลองคลำมันอีกครั้ง คราวนี้พบว่ามันคล้ายปุ่มยื่นนูนออกมาจากผนัง ผมลองจับดูอีกครั้ง มันคล้ายกระดุม ไม่ใช่ซิมันคล้ายลูกบิด ยังไม่ทันจะคิดอะไรต่อมือผมก็บิดลูกบิดนั้นเสียแล้ว

เหมือนกำแพงที่มองไม่เห็นนั้นถูกกรีดออกด้วยแสงจ้า จากเส้นตรงยาวก็ขยายเป็นแถบกว้าง และกลายเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าในที่สุด ‘ ประตู ’ ผมเผลอรำพึงกับตัวเอง สุดเขตจักรวาลคือกำแพง  สุดกำแพงคือประตู ผ่านประตูไปก็คือ …. โอ้…ผมคิด ผมกำลังเข้าสู่เขตแดนของพระเจ้า ผมกำลังก้าวข้ามเส้นบางๆที่ใหญ่โต ใจผมเต้นถี่แรง เลือดสูบฉีดจนใบหน้าร้อนผ่าว

เมื่อพ้นขอบประตูร่างที่กำลังลอยอยู่ก็ตกลงสู่พื้นเบื้องล่างในทันทีเสียงดังผลัก ผมรู้สึกเจ็บชาที่หลังจนต้องนอนหงายนิ่งชั่วครู่ เหม่อมองเขตแดนของพระเจ้า ในเขตแดนของพระเจ้าล้วนมีสีขาวเป็นส่วนใหญ่ มีทางเดินคล้ายกับว่าจะวนรอบกำแพง ผมมองขึ้นไป มีฝ้าและท่อต่างๆทั้งแดง น้ำเงิน เขียวระเกะระกะมากมายเกาะไปตามฝ้าทางเดินนั้น ทำไมมันช่างเหมือนกับบนโลกที่เขาจากมาเสียเหลือเกิน ผมกวาดสายตาไปรอบๆ เห็นอะไรตะคุ่มๆ ไหวๆ หรือว่าพระเจ้า ใช่แน่ๆพระเจ้า แต่พระองค์ทรงหลบผมไปทางไหนแล้ว สายตาผมเหลือบมองตามเผื่อจะได้เห็นพระเจ้า สายตาที่กวาดกำลังกวาดก็สบเข้ากับป้ายสีแดง ผมดึงสายตากลับมาอ่าน ป้ายนั้นอีกครั้ง ที่ป้ายมีข้อความเขียนว่า EXIT

 

เหมือนโลกกำลังหมุนกลับ ความคลื่นเหียนถาโถมเข้าใส่ หัวใจผมเต้นแรงรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังเยือน จิตคิดสับสน ผมรีบถอดชุดนักบินอวกาศออกในทันที

‘หรือสุดขอบจักรวาลคืออุโมงวกกลับสู่โลกเรา หรือว่าแท้จริงเราไม่ได้ไปไหนเลย เรากำลังถูกหลอก ใช่เรากำลังโดนหลอก เขาใช้เราเป็นเครื่องมือ เขาล้างสมองของเรา ทฤษฎีสมคบคิด พวกนั้นสมคบคิด’ ผมก็วิ่งหลบไปตามแนวผนัง พอวิ่งถึงทางออกผมกระโจนออกจากอาคาร  ตาก็เหลือบไปเห็นข้อความ ‘ศูนย์ฝึกนักบินอวกาศ’ พร้อมกับมีเสียงตะโกนดังไล่หลัง

“จับมันไว้ เร็วเข้าจับมันให้ได้” ชายฉกรรจ์ 5-6คนวิ่งไล่กวดผมเป็นพรวนอย่างกระชั้นชิด

“นั่นมันไอ้ปีเตอร์ หลานยายหมอน คนทำความสะอาดตึก 4 ไอ้นี่มันบ้า จับมันให้ได้” สิ้นเสียงสั่งชายฉกรรจ์คนหนึ่งก็รวบขาผมไว้ได้สำเสร็จ เสร็จมันผมล้มลงกระแทรกพื้นซีเมนต์ในทันที คนที่เหลือรีบกระโดดขึ้นมาทับบนตัวผม มันทั้งหนักทั้งแน่นจนผมหายใจแทบไม่ออก ไอ้คนที่ออกคำสั่งวิ่งกระหืดกระหอบตามมา ร่างของมันตุ้ยนุ้ยอุดมไปด้วยไขมัน ยามมันหอบหายใจเห็นไขมันกระเพื่อมขึ้นลง มันยืนคร่อมศีรษะแล้วถุยน้ำลายใส่

“ไอ้บ้าปีเตอร์ ถ้าแกยังไม่อยากตายอย่าเข้าไปเล่นในห้องฝึกนั้นอีก”

“ผมไม่ได้บ้า ผมไม่ได้บ้า พวกแกสมคบคิดกัน ไม่ได้บ้า………..พวก Conspiracy theory” ผมกรีดร้องสุดเสียง  ก่อนจะมีเสียงดังปั้ง

 

จบ

แรงบัลดาลใจ 1

ท่านประธานบอกให้กันช่วยหาแรงบันดาลใจ ผมได้มาหนึ่ง เอามาแบ่งกันครับ

ข้อกล่าวหาเรื่องมนุษย์คนแรกเหยียบดวงจันทร์เป็นเรื่องลวง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ภาพถ่ายโลก จากดวงจันทร์ภาพแรก

ผู้ ที่สนับสนุน ข้อกล่าวหาเรื่องการเหยียบดวงจันทร์ครั้งแรก เชื่อว่า การเหยียบดวงจันทร์ของ นีล อาร์มสตรอง ในโครงการอพอลโลขององค์การนาซานั้น เป็นเรื่องที่สร้างขึ้นในสตูดิโอถ่ายภาพยนตร์โดยมีการสนับสนุนจากซีไอเอ ข้อกล่าวหาดังกล่าวได้มีการพูดถึงในสหรัฐอเมริกาในช่วงสิบปีต่อมา และมีการพูดคุยกันอย่างมากในอินเทอร์เน็ตในช่วงที่อินเทอร์เน็ตเริ่มแพร่ หลายการลงจอดบนดวงจันทร์ของ อพอลโล 11 ในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) มีการกล่าวอ้างว่าการถ่ายภาพ ไม่ได้กระทำบนดวงจันทร์ แต่ได้ถ่ายทำขึ้นในสตูดิโอภาพยนตร์บนโลก โดยความคิดนี้ได้เริ่มเป็นที่พูดคุย หลังจากภาพยนตร์เรื่อง แคปริคอร์นวัน (Capricorn One) ได้ออกฉาย ซึ่งในภาพยนตร์แสดงถึงองค์การนาซาได้หลอกชาวโลก โดยการสร้างภาพการลงจอดยานที่ดาวอังคารอย่างไรก็ตามมีข้อพิสูจน์หลายอย่าง ว่า ถึงแม้ว่าการสำรวจอวกาศของอพอลโล 11 จะเป็นเรื่องจริง แต่ภาพถ่ายของ นีล อาร์มสตรอง ถูกถ่ายทำขึ้นบนโลก โดยตามความคิดของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่า นีล อาร์มสตรองจะประสบความสำเร็จหรือไม่ก็ตาม ภาพถ่ายนี่จะออกมาต่อสื่อมวลชนเพื่อสร้างข่าวลือของความสำเร็จของสหรัฐ อเมริกา

ในปี พ.ศ. 2517 ได้มีหนังสือซึ่งเขียนขึ้นโดย บิลล์ เคย์ซิง (Bill Kaysing) ชื่อเรื่องว่า เราไม่เคยเหยียบดวงจันทร์ (We Never Went to the Moon) หรือ หนังสือของ ราล์ฟ มูน ในชื่อเรื่อง นาซาเหยียบสหรัฐอเมริกา (NASA Mooned America) ซึ่งเกี่ยวกับข่าวหลอกลวงที่นาซาสร้างขึ้น และมีมิวสิกวีดีโอเพลง อเมริกา (Amerika, ใช้ตัวอักษร k) ของ แรมม์ไสตน์ (Rammstein) เนื้อเพลงเกี่ยวกับการหลอกลวงในการลงจอดบนดวงจันทร์ ซึ่งนักร้องแต่งชุดเป็นนักบินอวกาศ และฉากหลังเป็นดวงจันทร์
อ่านเพิ่มเติม “แรงบัลดาลใจ 1”

ขอถามหน่อยครับ

นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ไทยมีน้อยคนนับนิ้วได้ ทีนี้ผมอยากทราบว่าแล้วผู้อ่านยังมีความต้องการเสพนิยายวิทยาศาสตร์ไทยมากน้อยแค่ไหน มีนิตสารอะไรที่ตีพิมพ์นิยายวิทยาศาสตร์ไทยบ้างนอกจาก update ครับ ขอบคุณครับ

ขอชื่อสมาชิกหน่อยครับ

จากการประกวดก็ได้ทราบชื่อสมาชิกไปบ้างแล้วตอนนี้นายหูโน่ชักอยากจะรู้เพิ่มแล้วว่าในชมรมมีใครบ้าง ทำหน้าที่อะไรกันบ้างพอจะแนะนำตัวได้ไหมครับ