เพลงดวงดาว 22 – บทส่งท้าย

22.

                ไอรอนไม่ใส่ใจการต่อสู้ที่กำลังเกิดขึ้นภายนอกห้องทำงานของเธอเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าฝ่ายใดจะได้รับชัยชนะ หรือพ่ายแพ้ ล้วนไม่มีความหมาย การต่อสู้ด้วยกำลังแสดงออกถึงความป่าเถื่อน และเธอไม่เคยยอมรับในวิธีการเช่นนั้น สิ่งเดียวที่เธอสนใจ คือการปกป้องมวลมนุษยชาติ ให้ดำรงค์อยู่ต่อไปตราบนานเท่านาน

ที่รบกวนจิตใจของเธออยู่บ้าง คือการจากไปของทริก กับทรีด ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าสักวันมันต้องมาถึง แม้จะคิดว่าตนเองคงมีแค่ความเสียดายในฝีมือของทั้งสอง แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า มันมีความรู้สึกอย่างอื่นที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น ทั้งสามคนอยู่ร่วมกันมาพักใหญ่ และเธอรู้สึกใจหายที่ต้องสูญเสียสองคนนั้นไป อ่านเพิ่มเติม “เพลงดวงดาว 22 – บทส่งท้าย”

เพลงดวงดาว 15 – 21

15.

                “ตายล่ะ”

คีย์อุทานเสียงดัง เขาลืมเอสยู โปรแกรมประหลาดที่หล่งได้ฝากเอาไว้ในไอพีของเขาไปเลย แม้จะยังไม่แน่ใจ แต่ดูเหมือนว่ามันได้ช่วยพวกเขาเอาไว้หลายครั้งแล้ว แต่เขากลับยกไอพีให้กับคนอื่นไปโดยไม่ได้นึกถึงมันแม้แต่น้อย

“…พึ่งมานึกเสียดายหรือไง”

หญิงสวมหน้ากากเอ่ยถาม โดยไม่ได้หันกลับมา อ่านเพิ่มเติม “เพลงดวงดาว 15 – 21”

เพลงดวงดาว 8 – 14

8.

                นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทริกถูกสงสัยว่าเป็นหุ่นยนต์ และคงจะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายเช่นกัน

“ฉันไม่ใช่หุ่นกระบอกพวกนั้น เธอคงฟังนิทานมากเกินไป”

“ไม่จริง…ร่างกายของมนุษย์ทำแบบนี้ไม่ได้หรอก”

จูเลียตจดจำค่าต่างๆ ที่ได้จากการทดลองจนขึ้นใจ ไม่มีทางที่มนุษย์ จะสามารถสร้างความเสียหายระดับนี้ให้กับชุดกล้ามเนื้อเทียมได้

“เธอดูถูกร่างกายของตัวเองมากเกินไป อย่าลืมสิว่าสิ่งประดิษฐ์ที่เธอภูมิใจนักหนานี้ ก็ลอกเลียนแบบมาจากร่างกายของมนุษย์นั่นเอง” อ่านเพิ่มเติม “เพลงดวงดาว 8 – 14”

เพลงดวงดาว 1 – 7

1.

            เสียงเพลงบรรเลงอันแสนหดหู่จากเครื่องสาย และเครื่องเป่าหลากหลายชนิดที่เขาไม่เคยรู้จัก ทำให้บรรยากาศในงานซึมเซาลงมากยิ่งขึ้น ผู้คนในชุดแต่งกายสีดำที่เขาก็ไม่รู้จักเช่นกัน ผลัดกันเดินเข้ามาทำหน้าเศร้า พร้อมเอ่ยปากแสดงความเสียใจด้วยถ้อยคำที่คล้ายๆ กัน อ่านเพิ่มเติม “เพลงดวงดาว 1 – 7”

Trap

แท่งโลหะสังเคราะห์โค้งสามแท่งประกบและเรียงตัวกัน สร้างรูปทรงกลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณสามเมตร ตั้งอยู่ตรงกลางห้องโถงกว้างเกือบสามสนามฟุตบอล
ที่ซึ่งดร.ปราโมทย์ใช้เป็นพื้นที่ทดลองเพื่อดักจับอนุภาคที่ยังไม่สามารถถูกยึดครองได้มาก่อน
นั่นคือ anti matter หรือ ปฎิสสาร นั่นเอง

เป้าหมายของดร.ปราโมทย์คือเก็บกักมันในสภาพที่ยังคงพลังงานของมันอยู่ให้ได้ในช่วงเวลาที่นานที่สุด
สิ่งที่เขาสร้างคือพื้นที่ที่สามารถเก็บกักพลังงานอันมหาศาลเอาไว้ให้ได้
อ่านเพิ่มเติม “Trap”

อัลดร้า

โดย วรากิจ เพชรน้ำเอก

ลำแสงประหลาดจากเบื้องบนพุ่งลงมาเหนือบริเวณบ้านกลางท้องทุ่งอันสงบเงียบของเทวินทร์
มันเป็นแสงสีเงินระยิบระยับสวยงามยิ่งนักลำแสงนั้นเคลื่อนไปรอบๆพร้อมกับเสียงครางเบาๆจากวัตถุบางอย่างที่มีขนาดอันมโหฬารซึ่งลอยตัวอยู่เหนือยอดไม้ใหญ่

เทวินทร์ตรงรี่ไปที่หน้าต่างในขณะที่ภรรยากับลูกสาววัยรุ่นทั้งสองต่างยืนกอดกันด้วยความตื่นตระหนก
เขาเหลือบมองไปยังที่มาของลำแสงซึ่งเป็นยานบินขนาดใหญ่มากจนกระทั่งบดบังดวงอาทิตย์ราวกับร่มยักษ์
ตัวยานเปล่งแสงสีทองเรืองรองอย่างอลังการเทวินทร์จ้องมองสัญลักษณ์คล้ายกังหันหรือดาราจักรที่เขาเคยเห็นซึ่งปรากฏชัดที่พื้นผิวด้านล่างของยาน

เขาตะลึงงันกับผู้ที่มาเยือนจากห้วงอวกาศอันแสนไกลและพยายามใช้จิตสัมผัสติดต่อกับผู้ที่ขับเคลื่อนยานลำนั้น
แต่มิติแห่งกาลเวลาที่ยังเหลื่อมล้ำกันอยู่ทำให้ไม่อาจสื่อสารกันได้

“…..อัลดร้า…..” เขาเอ่ยชื่อๆหนึ่งเบาๆ
เทวินทร์เปิดประตูแล้วก้าวออกไป
อ่านเพิ่มเติม “อัลดร้า”

เซลล์แมนอนาคต

โดย วรากิจ เพชรน้ำเอก

โชคชะตาของเซลล์แมนธรรมดาๆอย่าง ‘สต๊อฟ จี๊ป’ กำลังจะเล่นตลกกับเขาอย่างเหลือเชื่อเมื่อในเย็นวันหนึ่ง ขณะที่เขากำลังตัดแต่งกิ่งไม้อยู่ในสวนเล็กๆหลังบ้าน อยู่ๆบรรยากาศอันอบอุ่นกลับเย็นเยียบลงอย่างฉับพลัน ท้องฟ้าที่เคยแจ่มใสก็กลับเกิดประจุไฟฟ้าลั่นเปรี้ยงปร้างอย่างน่ากลัว
อ่านเพิ่มเติม “เซลล์แมนอนาคต”

ไสยยาน

โครงการสร้างยานอวกาศ “แห่งชาติ” เริ่มต้นขึ้นจากวิสัยทัศน์ของรัฐบาลว่าด้วยการเป็นที่หนึ่งในอาเซียน ถ้าไม่นับข้าวหลามใหญ่ที่สุดในโลก แหนมหูหมูใหญ่ที่สุดในโลก ฯลฯ โครงการนี้จะทำให้ประเทศของเราได้โอกาสก้าวล้ำชาติอื่นไปได้อย่างไม่ยากนัก ยกเว้นนักบินอวกาศคนแรกที่มาเลเซียคว้าตำแหน่งนี้ไปครองเมื่อหลายปีก่อน และสิงคโปร์ที่ไม่มีทำเลเหมาะสำหรับทำฐานปล่อยจรวด เรื่องราวที่เหลือก็ไม่ยากอย่างที่ได้บอกไว้ อ่านเพิ่มเติม “ไสยยาน”

ประกาศผลการตัดสิน การประกวดเรื่องสั้นในหัวข้อ “หุ่นยนต์”

รางวัลชนะเลิศ
KT’s diary โดย ขอบโลก

รางวัลชมเชย
ผิดเฉือนถูก โดย SnowLynx
A boy in the Lost Town โดย วรพร อุงอำรุง

ความคิดเห็นของคุณวรากิจ ต่อ KT’s diary
อ่านเพิ่มเติม “ประกาศผลการตัดสิน การประกวดเรื่องสั้นในหัวข้อ “หุ่นยนต์””

CordeTerrae : บทนำ

บทนำ-จุดเริ่มต้นแห่งความเปลี่ยนแปลง

ท่ามกลางห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง เต็มไปด้วยความตระการตาของหมู่ดาวนับร้อยพัน ที่บรรจงแต่งแต้มสีสันสวยงาม ราวประติมากรรมอันวิจิตรที่ยากจะมีสิ่งใดเสมอเหมือน  วัตถุชิ้นหนึ่งเคลื่อนตัวไปท่ามกลางความว่างเปล่าบนช่องทางระหว่างดวงดารา ที่ซึ่งสิ่งทรงปัญญาเผ่าพันธุ์หนึ่งเคยบัญญัติไว้ แน่นอนว่า เผ่าพันธุ์ดังกล่าวจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากมนุษย์นั่นเอง แม้ว่ามนุษย์ผู้ควบคุมวัตถุดังกล่าวจะมั่นใจว่าตนเองหลุดออกจากเส้นทางที่รู้จักมานานแล้วก็ตาม

อ่านเพิ่มเติม “CordeTerrae : บทนำ”

Anatria (เรื่องราวในจักรวาลอันกว้างใหญ่) : องค์ที่ 1 Leave :ตอนที่ 2

 

บาบัลร๊อค เคยมาที่นอสเทลเอียมาก่อน

ดาวสีส้มปนดำที่ห่างออกไปหลายปีแสง ในสมัยที่ยังมีการเดินทางค้นหา ‘วิวัฒนการ’ เพื่อการปรับปรุง ‘แก่นดาว’ อันเป็นชีวิตของชาวบาบัลเรี่ยนทุกคนอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาได้ส่งทีมสำรวจกระจายไปตามกาแล็กซี่ต่างๆ และมีกลุ่มหนี่งเดินทางมาถึงดาวดวงนี้

อ่านเพิ่มเติม “Anatria (เรื่องราวในจักรวาลอันกว้างใหญ่) : องค์ที่ 1 Leave :ตอนที่ 2”

Anatria (เรื่องราวในจักรวาลอันกว้างใหญ่): องค์ที่ 1 Leave :ตอนที่ 1

        เรื่องนี้เป็นนิยายแนววิทยาศาสตร์นะคะ พึ่งหันมาเขียนแนวนี้ค่ะ อยากลองดูบ้าง…ขอฝากไว้ด้วยนะคะ   

 

            ทุกสิ่งในมหาจักรวาลแห่งนี้เชื่อมโยงเข้าหากัน

            มวลสาร พลังงาน ทุกชีวิต ทุกสิ่ง ทุกเผ่าพันธุ์ ถูกเชื่อมโยงเข้าหากันไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง

            เพราะอย่างนั้นนักวิทยาศาสตร์คนหนึ่ง จึงได้ค้นพบ ‘ทฤษฎีสัมพัทธภาพ’

  อ่านเพิ่มเติม “Anatria (เรื่องราวในจักรวาลอันกว้างใหญ่): องค์ที่ 1 Leave :ตอนที่ 1”

หมาหุ่นยนต์กับฝันสังเคราะห์

หญิงวัยกลางคน ผมยาวสลวยถึงกลางหลัง การแต่งกายดูภูมิฐาน แต่ใบหน้าของเธอดูอ่อนล้าและวิตกกังวล กำลังนั่งรออยู่อย่างนิ่งสงบ เพื่อรอพบกับแพทย์ที่กำลังตรวจร่างกายลูกชายอายุ 1 เดือนเศษของเธอ

“คุณธัชชาคะ ขอเชิญพบนายแพทย์วิมพ์ที่ จอภาพ 3 ค่ะ” เสียงพยาบาลสาว ประกาศเรียกชื่อของเธอ

ธัชชาสะดุ้งตกใจเล็กน้อย ก่อนที่จะค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างช้า ๆ  แล้วเดินตรงไปนั่งที่หน้า จอภาพอิเล็กทรอนิกส์ 3 มิติ เธอยื่นมือไปประทับรอยนิ้วมือที่เครื่องตรวจสอบลายนิ้วมืออิเล็กทรอนิกส์ เพื่อแสดงตัวตน เมื่อเธอดึงมือออก จึงปรากฎภาพ นายแพทย์หนุ่มใส่แว่นทรงทันสมัย หน้าตาคมคาย ยิ้มแบบเจื่อน ๆ ให้เธออยู่

อ่านเพิ่มเติม “หมาหุ่นยนต์กับฝันสังเคราะห์”

เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “หุ่นยนต์”: หุนยนต์จุดชั้นบรรยากาศดาวเคราะห์

โดย เฉลิมพล บินสมัน

ในดาวเคราะห์ที่มีชื่อว่าโลก สมัยศรีพรหมอริยะเมตรไตร vx 333 ปี (เป็น พ.ศ. ใหม่ในสมัยนี้) หลังดาวเคราะห์น้อยพุ่งชนโลกมนุษย์ที่เหลืออยู่จากแผนหลบภัยนิวเคลียร์ข้อมูลทั้งหมดตั้งแต่ (ยุคนิวเคลียร์) ได้บันทึกนวัฒกรรมทั้งหมดไว้ในรูปหน่วยความจำต่างๆ

มีชายหนุ่มผู้หนึ่งชื่อ นิพภุม เป็นลูกชายเจ้าของโรงงานประกอบรถยนต์ครบวงจร ตั้งแต่ ชิ้นส่วนที่เล็กที่สุด ถึง ขั้นตอนการหลอมโลหะตัวถังรถยนต์ มองท้องฟ้าคิดว่าใน ทางช้างเผือกและกาเล็กซี่ ที่เราอยู่นี้มีดาวเคราะห์อยู่หลายดวงทำไมมีแต่ดาวเคราะห์โลก ที่มีชั้นบรรยากาศ และ แรงดึงดูดอยู่เพียงดาวเคราะห์เดียว ซึ่ง ดาวอังคารอยู่ในโซน (โบบิร็อก)
อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “หุ่นยนต์”: หุนยนต์จุดชั้นบรรยากาศดาวเคราะห์”

เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “หุ่นยนต์”: KT’s diary

โดย ขอบโลก

21/01/44
วันแรกที่ฉันรู้สึกตัวและรู้ว่าฉันชื่อเคที หน้าที่แรกที่ฉันได้รับคือการเป็นนักออกแบบหุ่นยนต์รุ่นใหม่ๆให้สวย อินเทรนด์ และจ๊าบกว่าใครทั้งหมด เพื่อให้คุณพ่อ คุณแม่ที่อยากมีลูกทั้งหลาย มีลูกสมใจ และที่สำคัญคือลูกของพวกเขาจะดูดี มีหน้ามีตาในสังคม

นิตยสารแฟชั่นของพวกมนุษย์นับร้อยนับพันฉบับ ฉันต้องหยิบและเปิดมันเบาๆเพราะหนังสือส่วนใหญ่ก็ผุกร่อนไปจนเกือบหมดแล้ว ฉันใช้มือซ้ายเปิดหนังสือ ส่วนมือขวาใช้วาดรูป เอาส่วนนั้นส่วนนี้จากหน้านิตยสารต่างๆมารวมกัน ลอกแต่ละส่วนเหมือนทุกกระเบียดนิ้ว

วันนี้ฉันออกแบบได้เจ็ดสิบตัว ข้อมูลทั้งหมดส่งผ่านคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าไปยังสำนักงานใหญ่ที่ผลิตลูกหุ่นยนต์ตัวเล็กตัวน้อย น่ารักน่าชัง

วันนี้ฉันเลิกเร็ว ก็กลับไปชาร์จแบตที่บ้านอย่างสบายใจ
อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “หุ่นยนต์”: KT’s diary”