ผู้เขียน: WebMaster [ชมรมนิยายวิทยาศาสตร์ไทย]

ศิลป์สโมสร วันศุกร์ที่ 27 ม.ค. 55 13.00 น.

เซ็งกับการปล่อยเสียงภาพยนตร์ทับเสียงการสนทนา มากเลยครับ

ฉันเกลียดวันศุกร์
โดย: อุษณา-อาริยา
(soft science fiction)

คนส่วนใหญ่มักจะรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้น เมื่อดูปฏิทินในตอนเช้าก่อนที่จะออกไปทำงานและพบว่ามันเป็นวันศุกร์ พวกเขาจะเริ่มฝันถึงเวลาเลิกงานวางแผนที่เที่ยวในยามค่ำคืนหลังจากที่ตรากตรำทำงานมาทั้งอาทิตย์ แต่ฉันไม่ใช่คนพวกนั้น ไม่ใช่ว่าฉันชอบทำงานมากขนาดไม่อยากจะมีวันหยุดหรอกนะ ฉันก็เหมือนคนทำงานออฟฟิศธรรมดาทั่วๆไป ต่างกันก็แค่ในวันศุกร์หัวหน้าของฉันจะแวะมาที่ออฟฟิศน่ะสิ

ศุกร์นี้ก็เหมือนศุกร์อื่นๆ หัวหน้าเดินกระแทกเท้าปึงปังเข้าห้องทันทีที่เข็มนาฬิกาปัดไปที่เลขสิบเป๊ะ เขาเป็นคนตรงต่อเวลามากและบางทีอาจจะแม่นยำยิ่งกว่านาฬิกาบนผนังห้องทำงานของฉันเสียอีก

“รายงาน” เสียงแหบห้าวบาดหูของเขาทำให้ฉันอึดอัดเสมอ นี่เขาเกาแขนตัวเองจนถลอกปอกเปิกอีกแล้วหรือนี่ ฉันไม่อยากมาตามเก็บกวาดเศษเนื้อยุ่ยๆ ของเขาเหมือนศุกร์ที่แล้วหรอกนะ แค่คิดก็สยองแล้ว
อ่านเพิ่มเติม “คู่มือการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์(6): ตัวอย่าง soft science fiction : ฉันเกลียดวันศุกร์”

เสียงดนตรีจากผู้มาเยือน
โดย: คุณวรากิจ เพชรน้ำเอก
(soft science fiction)(science fiction fantasy)

ไอ้หวลนั่งตากลมอยู่บนแคร่หน้าบ้าน มันมองดูพระจันทร์ที่ทอแสงนวลเย็นตาอยู่กลางฟากฟ้าเหนือยอดมะพร้าว คืนนี้พระจันทร์ดวงใหญ่กลมโตดีเหลือเกิน สายลมพัดเอื่อยๆทำให้รู้สึกสบายตัวจนอารมณ์ศิลปินแผ่ซ่านจับขั้วหัวใจ ไอ้หวลหยิบซอสามสายคันงามขึ้นมาและพรรณนาลำนำความรักอันอ่อนหวานผ่านสายซอด้วย

สำเนียงเสียงออดอ้อนแทบขาดใจ เสียงซอคงจะเลื้อยไปตามสายลมจนกระทั่งถึงห้องนอนของแม่นวลจนนางถึงกับนอนไม่หลับ เพราะรู้ว่าเสียงซอที่หวานเฉียบเช่นนี้จะเป็นฝีมือของใครอื่นไปไม่ได้นอกจากพี่หวลของนาง แต่แล้วเสียงซอของไอ้หวลก็ต้องขาดหายเป็นห้วงๆ ไอ้หวลเงี่ยหูฟังเสียงบางอย่างด้วยความฉงน มันเป็นเสียงดนตรีแปลกแทรกเสียงซอของมันเบาๆ ฟังคล้ายๆว่ามันจะดังมาจากเบื้องบน
อ่านเพิ่มเติม “คู่มือการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์(5): ตัวอย่าง soft science fiction, science fiction fantasy : เสียงดนตรีจากผู้มาเยือน”

รามสูร
โดย: Hooman

เงาดำขนาดมหึมาพาดผ่านผืนป่า
กระแสลมพัดอย่างรุนแรง เสียงเครื่องจักรดังกึกก้อง ทำเอาฝูงนกแตกตื่น สัตว์ป่าเบื้องล่างวิ่งกันจ้าละหวั่น
”สุภาพบุรุษทั้งหลาย เป้าหมายอยู่เบื้องหน้า จงอย่าหวั่นเกรงซึ่งสิ่งใด ความรุ่งเรืองของอาณาจักรอยู่ในมือพวกท่านแล้ว”
ผู้พูดเป็นชายวัยฉกรร ไว้หนวดหนาคลุมริมฝีปากบน เขาชี้ไปยังทิวทัศน์เบื้องหน้า จากผืนป่าหนาทึบมีแนวเขาสูง ปลายยอดถูกปกคลุมด้วยเมฆสีดำทะมึน มันมีประกายแลบแปล๊บปล๊าบ ราวกับจะขู่ขวัญผู้มาเยือน
อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “พลังงานอนาคต”: รามสูร”

เรื่อง เครื่องปฏิพลัง
โดย: HooNo2000

เหนือศีรษะขึ้นไปบนท้องฟ้าหมู่เมฆเริ่มก่อตัวทะมึนครึ้ม ประจุไฟฟ้าแลกเปลี่ยนเปล่งแสงแปล๊บปล๊าบ บ่งบอกการมาถึงของพายุ ปรมัย ผู้กองหนุ่มใหญ่ละสายตาจากหมู่เมฆกลับมาตั้งสมาธิกับรูกุญแจที่อยู่เบื้องหน้า เหงื่อกาฬไหลย้อยอาบแก้มทั้งสองข้างแต่เขาไม่ยอมเสียเวลาแม้วินาทีเดียวกับเหงื่อไคล กุญแจผีสีเงินในมือขยับขับเขี่ยไปมาในรูกุญแจ ‘คลิ๊ก’ เสียงสลักตัวสุดท้ายหลุดออก พลันประตูก็เผยอเล็กน้อย ผู้กองปรมัยกระชากประตูออก
อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “พลังงานอนาคต”: เครื่องปฏิพลัง”

ภวังค์
โดย: อติเทพ

บนห้วงนิทราของพระเจ้า ความฝัน และช่วงหนึ่งแห่งการหลับไหล
เมื่อเราตื่นขึ้น…ภารกิจจะยังคงดำเนินต่อไป

“ตอบผมมาสิเพลโตว่าที่นี่มันคือที่ไหน” เสียงชายชราถามผม เขาคือศาสตราจารย์ฮอปกินส์ที่ปรึกษาด้านวิทยาการของรัฐบาลซึ่งกำลังวุ่นวายอยู่กับการสะกิดทุกๆคนบนยานให้ตื่น ส่วนผมที่ทำหน้าที่ควบคุมยานกำลังตรวจเช็คระบบเพื่อรีบดำเนินภารกิจต่อไปให้ไวที่สุด ในที่สุดผมก็ยอมแพ้ต่อวิกฤตเครื่องยนต์หันมาบอกกับทุกๆคนในยานที่มีกันอยู่สี่คน

“ระบบเสียหายมาก ผมคิดว่าคงต้องใช้เวลาอีกสามวัน จริงอยู่ที่มันเป็นเครื่องยนต์ที่ผมใช้งานบ่อย แต่ด้วยสภาพแวดล้อมและอุปกรณ์ที่ไม่เอื้ออำนวยอย่างนี้ ผมจึงต้องใช้เวลานานหน่อย” ดูเหมือนศาสตราจารย์จะไม่พอใจผม

“สามวันให้ตายเถอะเพลโตสหายรัก กว่าคุณจะซ่อมเสร็จประเทศชาติที่รักยิ่งของพวกเราเกิดวิกฤตแน่ๆ อย่าลืมสินี่คือภารกิจเร่งด่วน เราต้องรีบไปดาวต่างๆก่อนที่รัฐบาลจะทำลายสันติภาพเพื่อแย่งชิงจากประเทศอื่นนะ” ผมรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ก่อนจะสวนกลับไป

“งั้นท่านก็ลองมาซ่อมเองไหมครับท่านศาสตราจารย์ ผมเชื่อเหลือเกินว่าตลอดเวลาที่เราต้องหัลบในแคปซูลและติดแหง็กอยู่ที่นี่เป็นเพราะการคำนวณอันแสนวิเศษของท่านที่ทำให้ผมขับชนอุกกาบาต”

“แกเพลโต!”ชายชราเงื้อหมัดใส่ผม ก่อนที่อีกสี่คนจะรั้งเอาไว้

“ฉันและคนอื่นจะลงไปสำรวจดาวนี้ ส่วนแกเพลโต อย่าถือดีว่าเป็นคนกุมชะตาของยานเรา ผู้กองชั้นเลวอย่างแกต้องรู้จักเคารพผู้อาวุโสซะบ้าง ”กล่าวจบ ศาสตราจารย์ก็เดินออกไปพร้อมกับทุกคน เหลือเพียงผมที่ทำหน้าที่ดูแล ผมเดินไปรอบๆยาน มันเป็นเครื่องบินเล็กๆ หลังคาครอบด้วยกระจกใสแต่หนาพอที่จะชนกับภูเขาทั้งลูกโดยไม่เป็นอะไรด้านหน้ามีแป้นบังคับการบินอย่างเสร็จสรรพ ส่วนด้านหลัง เป็นแคปซูลห้าอันไว้สำหรับนอน สำหรับการเดินทางอันยาวไกลของมนุษยชาติบนห้วงอวกาศแล้ว แคปซูลจะช่วยเพิ่มออกซิเจนและรักษาร่างดุจการแช่แข็ง ยานลำนี้ทำให้ผมนึกถึงใครคนหนึ่ง ใครคนนั้น ที่เป็นคนสร้างยานลำนี้
…

“คุณคิดว่าเราจะนอนในแคปซูลนี้ไปได้นานเท่าไหร่”
“ก็จนกว่าคุณจะตื่นขึ้น ไม่สิ จนกว่าทั้งจักรวาลจะล่มสลาย”
“คุณคิดว่ามันทำได้ถึงขนาดนั้นเชียว”
“คุณนี่ถามมากเรื่องจริงๆ ฉันและวิศวกรทุกคนออกแบบมาเพื่อให้เราเดินทางไปได้ไกลมากขึ้น พลังงานทั้งหมดล้วนมาจากแสงอาทิตย์หรือแสงจากดาวฤกษ์ต่างๆ ตราบใดที่คุณไม่อยากตื่นคุณก็ไปนอนในแคปซูลนั้นเถอะ”
“ทำไมผมจะต้องหลับไปนิรันดร์ด้วยล่ะ ในเมื่อผมอยากเจอคุณในทุกเวลา” พูดจบ ผมจูบเธอ…ภรรยาของผมเราของคนเดินออกจากโรงงานที่ใช้ก่อสร้างยานก่อนจะเดินเที่ยวไปทั่วเมืองแล้วกลับบ้านของเรา
…

ปัง!
เสียงปืนปลุกผมตื่นจากในภวังค์ อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “พลังงานอนาคต”: ภวังค์”

The End of Eternity
โดย: ตนุภัทร

กระสวยอวกาศถูกขับดันด้วยไอพ่นเชื้อเพลิงไฮโดรเจนหนีห่างแรงโน้มถ่วงโลก
     “กระสวยอวกาศเอริ ทู รายงานฐาน เตรียมปลดสลักบอลพลังงาน” เสียงเครื่องกลไฮดรอลิกดังขึ้นที่ส่วนท้ายของยาน แขนกลเคลื่อนออกจากกัน

     “ปลดสลักบอลพลังงานแล้ว” บานประตูที่กั้นความเวิ้งว้างของจักวาลกับเซกเตอร์พิเศษของกระสวยอวกาศเอริII กล่องสี่เหลี่ยมสีเขียวเข้มขนาดเท่าตู้โทรศัพท์หลุดออกจากตัวยาน 

     “ภารกิจเสร็จสิ้น” ไพล็อตของกระสวยอวกาศรายงานขั้นตอนสุดท้าย เวลาถูกหน่วงไปเกือบวินาทีก่อนสัญญาณเสียงจะถึงพื้นโลก เจ้าหน้าที่ประจำฐานโห่ร้องด้วยความยินดีหลังจากได้ยินรายงานขั้นตอนสุดท้าย

     กล่องฮีเลียมสีเขียวบรรจุบอลพลังงานลอยเคว้งคว้างท่ามกลางดวงดาว
…………… อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “พลังงานอนาคต”: The End of Eternity”

ข้าพเจ้า เขา เตียง และเธอ
โดย: ตนุภัทร

พลังงาน สิ่งที่ใช้ขับเคลื่อนทุกสิ่งในจักรวาล ไม่มีตัวตนที่จับต้องได้ มีแต่นิยามที่กำกับว่ามันคืออย่างโน้น อย่างนี้ บ้างอยู่ตามสายไฟฟ้า เขาก็เรียกว่าพลังงานไฟฟ้า บ้างอยู่ในน้ำร้อนชงกาแฟ เขาก็เรียกกันว่าพลังงานความร้อน 

     ในตัวของคนเราก็มีพลังงาน แต่สะสมอยู่ในพันธะอิเล็กตรอนที่เชื่อมอะตอมสองตัวเข้าไว้ด้วยกัน นักวิทยาศาสตร์เรียกโมเลกุลนี้ว่า เอทีพี 

     ไม่น่าเชื่อว่าโมเลกุลที่ประกอบด้วยเอ และพีสามตัวหรือสามกลุ่มฟอสเฟตนี้ได้กำเนิดมานานตั้งแต่สิ่งมีชีวิตตัวแรกถือกำเนิดขึ้นบนโลก ยากที่จะเชื่อว่าคนที่เต็มไปด้วยมันสมองใช้โมเลกุลให้พลังงานเดียวกับแบคทีเรีย สิ่งนี้เป็นหลักฐานของวิวัฒนาการ กาลเวลาที่แปรผันก่อให้เกิดสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาจากสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว สิ่งนี้ทำให้ข้าพเจ้ากลัวที่จะคิดต่อไปถึงสิ่งมีชีวิตชนิดใหม่ที่ต้องถือกำเนิดขึ้นในอนาคต มันต้องอยู่รอดได้ดีกว่า สมบูรณ์กว่า แต่ก็คงยังไม่สมบูรณ์แบบ เพราะวิวัฒนาการอิงอยู่บนความไม่แน่นอนของการคัดลอกสารพันธุกรรม หรือแม้แต่สิ่งประดิษฐ์โดยมนุษย์เองก็ไม่มีสิ่งไหนที่สมบูรณ์พร้อม และก็ยากที่จะเทียบกับการเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปผ่านเวลายาวนานนับล้านปีจนยากที่จะจินตนาการถึง

     ทุกกิจกรรมในร่างกายต้องใช้เอทีพีเป็นแหล่งพลังงาน รวมถึงการหดและคลายตัวของกล้ามเนื้อด้วย
     ตอนนี้ขาของข้าพเจ้าปวดระบมอย่างแสนสาหัส ขาที่ต้องใช้ปั่นแป้นเย็นๆที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า รอบแล้วรอบเล่า  ไม่มีวันจบสิ้นตราบจนลมหายใจเฮือกสุดท้าย
    …………… อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นส่งประกวด ในหัวข้อ “พลังงานอนาคต”: ข้าพเจ้า เขา เตียง และเธอ”

เรื่อง: จีเนียสโปรตีน : หนูไม่ใช่หนู
โดย: คุณวรากิจ เพชรน้ำเอก
(hard science fiction)

ดร.เจอร์รัลด์เปิดประตูกรงแล้วค่อยๆวางเจ้า “บิ๊กเกอร์” ลงในตะกร้าที่รองด้วยเศษผ้านุ่มๆอย่างทะนุถนอม ในทันทีที่มันพ้นจากอุ้งมือของเขา มันก็กระโดดออกจากตะกร้าทันที แล้วรี่เข้าไปหาเจ้า “แฟ็ลช” ที่ถูกขังอยู่ในกรงติดกัน มันใช้จมูกดมๆที่หน้าของเพื่อนเหมือนอย่างเคยแล้วแอบเหลือบมองดร.เจอรัลด์จนกระทั่งเขาเดินออกจากห้องไป

“เป็นไงเพื่อน วันนี้นายหายไปทั้งวันเลยนะ?” แฟ็ลชเอ่ยถามอย่างอยากรู้ว่าเพื่อนของมันไปทำอะไรมาบ้าง แล้วมันก็ก้มหน้าก้มตากินเมล็ดถั่วลิสงในถาดต่ออย่างเอร็ดอร่อย

“สุดยอดเลยเพื่อน ฉันได้ยินดร.เจอร์รัลด์พูดกับเพื่อนของเค้าว่า สมองของฉันมีรอยหยักเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว ตั้งแต่เค้าเลี้ยงฉันด้วยอาหารอะไรบางอย่างที่เขาเรียกว่า เอ้อ!…..เอ้อ!…..จีเนียสโปรตีน”

บิ๊กเกอร์เล่าประสบการณ์ในวันนี้ให้เจ้าแฟ็ลชฟังอย่างตื่นเต้น “เห็นพวกเค้าบอกว่ารอยหยักจะทำให้ฉันฉลาดขึ้น”

“อะไรนะ นายว่านายได้ยินงั้นเหรอ อย่าบอกนะว่า นายสามารถฟังภาษามนุษย์รู้เรื่อง”
อ่านเพิ่มเติม “คู่มือการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์(4): ตัวอย่าง hard science fiction : จีเนียสโปรตีน : หนูไม่ใช่หนู”

เรื่อง: เครื่องสลายสสารหมายเลข 3
โดย: ประยูร สงวนไทร
ประเภท: hard science fiction

วันนี้เป็นวันเปิดตัวสิ่งประดิษฐ์ชิ้นใหม่ของยอดนักประดิษฐ์หญิงชื่อดังของเมืองไทย “ศาสตราจารย์ ด๊อคเตอร์ สิริสรรภางค์ แพรวพราวพิลาศพิไล” ผู้ซึ่งมีผลงานที่น่าทึ่ง น่าอึ้ง มากมายหลายชิ้น
อ่านเพิ่มเติม “คู่มือการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์(3): ตัวอย่าง hard science fiction : เครื่องสลายสสารหมายเลข 3”

วิทยาศาสตร์ในนิยายวิทยาศาสตร์
โดย รศ.ดร.ชัยวัฒน์ คุประตกุล

นิยายวิทยาศาสตร์: จินตนาการไม่จำกัด
1. อะไรจะเกิดขึ้น/ถ้า…
2. ถ้าเพียงแต่…
3. ถ้าสิ่งนี้เกิดขึ้นต่อๆไป…
อ่านเพิ่มเติม “คู่มือการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์(1): วิทยาศาสตร์ในนิยายวิทยาศาสตร์”

พัฒนาการและแนวเรื่องของนิยายวิทยาศาสตร์
โดย รศ.ดร.ชัยวัฒน์ คุประตกุล
(คัดลอกจากส่วนหนึ่งของบทความเรื่อง “พัฒนาการและแนวเรื่องของนิยายวิทยาศาสตร์ นิตยสารอัพเดท ฉบับที่ 151 เดือนมีนาคม พศ.2543)

พัฒนาการของนิยายวิทยาศาสตร์โลก
นิยายวิทยาศาสตร์แบ่งโดยทั่วๆไปออกได้เป็นสองประเภทใหญ่ คือ นิยายวิทยาศาสตร์เชิงแฟนตาซี หรือ science fantasy และนิยายวิทยาศาสตร์จริงๆ หรือ science fiction ซึ่งมักจะเรียกกันสั้นๆเพียงนิยายวิทยาศาสตร์
ในส่วนของนิยายวิทยาศาสตร์จริงๆหรือ science fiction ยังแบ่งออกได้เป็นอีกสองประเภทใหญ่ๆ คือ hard science fiction และ soft science fiction

นิยายวิทยาศาสตร์เชิงแฟนตาซีเป็นนิยายวิทยาศาสตร์ที่ผู้เขียนสามารถจินตนาการได้อย่างไม่มีขีดจำกัด เช่น การสร้างโลก สร้างจักรวาล สร้างมนุษย์ สร้างสัตว์ สร้างทุกสิ่งทุกอย่าง รวมทั้งวิทยาศาสตร์ได้ตามใจชอบ ที่มีกันมากคือ เรื่องเชิงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์เหนือธรรมชาติ เรื่องของเทพเจ้า เรื่องของสัตว์ประหลาด ดังเช่น มังกรและอาวุธวิเศษในตำนานหรือเทพนิยาย เรื่องการผจญภัยในดินแดนมหัศจรรย์ เรื่องของอำนาจเหนือธรรมชาติ (ที่ไม่ใช่ไสยศาสตร์บริสุทธิ์)

นิยายวิทยาศาสตร์ประเภท hard science fiction เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ที่อ้างอิงกฎเกณฑ์และหลักการต่างๆของวิทยาศาสตร์ยุคใหม่ ส่วนนิยายวิทยาศาสตร์ประเภท soft science fiction เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ที่ไม่เน้นกฎเกณฑ์และหลักการต่างๆของวิทยาศาสตร์จริงๆ ดังเช่น hard science fiction แต่เน้นบทบาทและผลกระทบของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีต่อมนุษย์
อ่านเพิ่มเติม “คู่มือการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์(2): พัฒนาการและแนวเรื่องของนิยายวิทยาศาสตร์”