ผู้เขียน: WebMaster [ชมรมนิยายวิทยาศาสตร์ไทย]

นักวิทยาศาสตร์คิดค้นจอโทรทัศน์สุดบางเท่าแผ่นกระดาษสามารถม้วนเก็บได้

เพราะทราบดีว่าท่ามกลางชีวิตที่เร่งรีบในปัจจุบัน ความสะดวกสบายเป็นสิ่งที่สำคัญเพียงใดสำหรับมนุษย์ ทีมนักวิทยาศาสตร์จากแดนผู้ดีจึงคิดค้นเทคโนโลยีสุดล้ำ ที่สามารถอำนวยความสะดวกให้กับผู้คนในสังคมเมืองได้เป็นอย่างดี

เทคโนโลยีที่ว่านี้มีชื่อว่า “ควอนตัมดอท เทคโนโลยี” โดยทางทีมวิทยาศาสตร์ได้นำไปสร้างจอโทรทัศน์สุดบางที่มีความหนาเท่ากระดาษหรือแผ่นพลาสติก เมื่อดูเสร็จเจ้าของก็สามารถม้วนเก็บในกระเป๋าได้อย่างง่ายดาย

ควอนตัมดอท เป็นโครงสร้างที่มีลักษณะเป็นผลึกนาโน โดยข้อดีของเทคโนโลยีชนิดนี้คือ ช่วยให้นักวิทยาศาสตร์กำหนดความยาวของคลื่นแสงได้ ซึ่งจะเป็นตัวกำหนดว่าตาของมนุษย์นั้นสามารถมองเห็นสีอะไรได้บ้าง หรือกล่าวอีกอย่างก็คือ ช่วยให้สามารถประดิษฐ์จอสุดบางที่ผู้คนสามารถชมภาพยนตร์ได้อย่างสบายตานั่นเอง

“ข้อดีของควอนตัมดอท คือ เรานำเทคโนโลยีนี้ไปใช้กับแผ่นพลาสติกได้ ดังนั้น จะนำไปม้วนหรือบิดงอก็ยังคงฉายภาพได้” หัวหน้าทีมนักวิทยาศาสตร์ กล่าว โดยมองว่า ในอนาคตเป็นไปได้ที่ผู้คนจะสามารถดูหนังผ่านผ้าม่านหรือวอลเปเปอร์ที่บ้าน

ไฮเทคซะขนาดนี้ เป็นเครื่องพิสูจน์ยืนยันได้เลยว่า อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้นในโลกที่วิทยาการพัฒนาก้าวไกลไร้ขีดจำกัด

ข่าวจาก โพสต์ทูเดย์
14 ธันวาคม 2554 เวลา 12:12 น.

โดยส่วนตัวคาดว่าน่าจะเป็นอีกหนึ่งเทคโนโลยี่เปลี่ยนโลกเลยทีเดียว 😀

1
โมกราเตรียมยานสำรวจ “จาเก้น” ยานชั้นโอริโม ซึ่งสามารถจะทนพายุสุริยะขนาด 3 อิเล็กตรอนโวลต์ ได้ลำหนึ่ง จะว่าไปก็ยานลำนี้ยังเล็กไปนิดแต่นั้นก็เป็นยานลำใหญ่ที่สุดที่มีอยู่ในอู่ของโมกรา สัญญาณที่กีเดียตรวจจับได้นั้น ต่ำแหน่งของยานอับปางน่าจะอยู่เลยช่องว่างฟาร์เนล ซึ่งเป็นน่านอวกาศสากล ตามกฎของสมาพันธ์เอกภพใครก็ตามที่ค้นพบยานอัปปางที่มีอายุเกินกว่าสามสิบปีซีเซี่ยมเป็นคนแรกจะสามารถครอบครองยานดังกล่าวได้อย่างสมบูรณ์ แต่จะต้องมีหลักฐานชื่อของยานลำที่อับปางมาแสดงกับสมาพันธ์ฯ ดังนั้นจึงยังไม่มีความจำเป็นต้องใช้ยานกู้ซากขนาดใหญ่ ใช้เพียงยานสำรวจขนาดเล็กเพื่อหาหลักฐานชื่อยานก่อน

การเดินทางในช่วงแรกราบรื่นไม่มีปัญหาอะไร ลาเพิร์นนักนำทางหญิงชำนาญในเส้นทางนี้อยู่ก่อนแล้ว เมื่อผ่านแถบดาวเคราะห์น้อยมาได้ ก็เข้าสู่เขตช่องว่างฟาร์เนล ที่นี้เราพบกับพายุสุริยะขนาดย่อม ลาเพิร์นใช้ความชำนาญของเธอหักเลี้ยวยานเพื่อให้ภาคตัดขวางของยานประทะกับพายุน้อยที่สุด ยานสะเทือนแต่ยังรับมือได้ ในที่สุดเราก็กลับเข้าสู่เส้นทาง

“จุ๊ๆๆๆ..ได้ยินไหม” กีเดียส่งเสียงเตือนเพื่อนร่วมยาน “สัญญาณขอความช่วยเหลือ สัญญาณใช้ระบบรหัสกามีนิ“ เสียจากเครื่องรับสัญญาณดังเป็นจังหวะแปลกๆซ้ำไปซ้ำมา “สัญญาณนี้ใช้ครั้งสุดท้ายเมื่อ 800ปีซีเซี่ยมที่แล้ว” กีเดียอธิบาย “จากนี้ไปเราจะออกนอกเขตช่องว่างฟาร์เนล เราอาจเจอพายุสุริยะอีกก็ได้” อ่านเพิ่มเติม “ผู้บริสุทธิ์ : รางวัลชมเชยการประกวดเรื่องสั้นไซ-ไฟ ครั้งที่ 2 หัวข้อ “ยานอวกาศ””

คุณรู้จักตำนานเกี่ยวกับใบโคลเวอร์ไหม… เราเชื่อกันว่าใบโคลเวอร์สี่แฉกจะทำให้เกิดโชคดีกับผู้ที่ได้ครอบครอง ผมเองก็มีใบไม้นำโชคนี่ติดตัวเหมือนกัน…สำหรับภารกิจที่สำคัญยิ่ง แต่ถึงไม่มี ผมก็มั่นใจว่าจะกลับบ้านพร้อมความสำเร็จได้อยู่ดี เพื่อเธอแล้ว… แน่นอนว่ามันต้องสำเร็จ
อ่านเพิ่มเติม “No Place : รางวัลชมเชยการประกวดเรื่องสั้นไซ-ไฟ ครั้งที่ 2 หัวข้อ “ยานอวกาศ””

๐…
“ในวันศุกร์ที่ 13 เมษายน 2572 อะโพฟิส จะเฉียดเข้าใกล้โลกด้วยระยะห่างประมาณ 40,000 กิโลเมตร ซึ่งใกล้พอที่จะมองเห็นเป็นจุดแสงเหมือนดาวที่สว่างพอ ๆ กับดาวที่มีอันดับความสว่าง 3 ได้”

๑…
“สวัสดี เซเรเน่ คุณได้ยินผมหรือไม่” โอไรออน ส่งสัญญาณวิทยุถาม
“ให้ตายเถอะ นั่นคุณจริงๆ หรือ นายพราน” เธอตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นดีใจ
“จะมีใครกันล่ะ ที่จะขันอาสามารับคุณกลับบ้าน” โอไรออนตอบ
“ฉันคิดว่าฉันคงจะแก่ตายอยู่ที่นี่ ไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงของใครอีกแล้ว แต่นี่เป็นคุณ เป็นเสียงของคุณ…” เธอพูดก่อนที่น้ำตาจะหลั่งไหลออกมา
อ่านเพิ่มเติม “ภารกิจกู้ชีพ…วันสงกรานต์ : รางวัลชมเชยการประกวดเรื่องสั้นไซ-ไฟ ครั้งที่ 2 หัวข้อ “ยานอวกาศ””

ประกาศผลการประกวดเรื่องสั้นวิทยาศาสตร์ครั้งที่ 2 หัวข้อ “ยานอวกาศ”

รางวัลชนะเลิศ
ผู้รอคอย โดย กาณฑ์อวกาศ

รางวัลชมเชย
ผู้มาเยือน โดย ชัยพัฒน์ ชูสุวรรณ
E Project โดย เฃาวงกต
ผู้บริสุทธิ์ โดย ปิยะ วีระไวทยะ
No Place โดย อินดาริน
ภารกิจกู้ชีพ…วันสงกรานต์ โดย จัตวาลักษณ์

ขอแสดงความยินดีต่อทุกท่านครับ

เรื่องสั้นเป็นวรรณกรรมประเภทหนึ่ง ได้รับอิทธิพลมาจากตะวันตกมีความยาวประมาณ 1000-10000 คำ ส่วนไทยเราก็กำหนดความยาวของเรื่องว่าประมาณ 5 ถึง 8 หน้า อาจจะสั้นกว่าหรือยาวกว่านั้น ก็ยังถือว่าเป็นเรื่องสั้นอยู่ เช่น บางเรื่องอาจยาวเพียง 1 หน้ากระดาษฟูลสแก๊ป เรียกว่าเป็นเรื่องสั้นขนาดสั้น ถ้าเรื่องยาวมากถึงขนาด 4 ตอนจบ ก็เรียกว่าเรื่องสั้นขนาดยาว ผู้เขียนเขียนขึ้นโดยใช้จินตนาการของตนเองอย่างสมจริงสมจัง มีขนาดสั้น ตัวละครไม่มาก ดำเนินเรื่องด้วยความรวดเร็วและมีจุดมุ่งหมายเดียวโดยอาศัยศิลปะการเขียนที่ ชวนให้น่าอ่านและมีคติธรรมแทรก มีลักษณะพิเศษเฉพาะที่น่าสนใจเพราะมีศิลปะการแต่งผิดไปจากเรียง ความ ประเภทอื่น คือเรื่องสั้นจะมีจุดหมายซึ่งแสดงความคิดอย่างใดอย่างหนึ่งเพียงข้อเดียว
อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นคืออะไร”

จัดโดย ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ (เอ็มเทค) สถาบันไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี และมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยการสนับสนุนจากสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช. ) กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี บริษัททิพย์พัฒน อาร์เขต จำกัด

การแข่งขันหุ่นยนต์ RDC เป็นการแข่งขันออกแบบและสร้างหุ่นยนต์ในระดับอุดมศึกษาและอาชีวศึกษา เพื่อสร้างการเรียนรู้และฝึกปฏิบัติการออกแบบและสร้างหุ่นยนต์ตามโจทย์ที่ ได้รับ ประเทศไทยได้จัดให้มีการแข่งขัน RDC ชิงชนะเลิศประเทศไทยขึ้นครั้งแรกในปี 2551 เพื่อคัดเลือกนักศึกษาตัวแทนประเทศไปแข่งขันระดับนานาชาติ IDC RoBoCon โดยในแต่ละปีประเทศสมาชิกจะหมุนเวียนกันเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน

ในปีนี้ การแข่งขันหุ่นยนต์ RDC จะมีการจัดการแข่งขันในระดับภูมิภาคเพื่อคัดเลือกเข้าแข่งขันในระดับประเทศ และเข้าร่วมการแข่งขัน IDC RoBoCon 2011 ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา

http://www.mtec.or.th/RDC2011/
http://www.thairath.co.th/content/tech/146584