ชมรมนิยายวิทยาศาสตร์ไทย

เนื้อหาที่น่าสนใจและอัดแน่นในฉบับเดือนพฤษภาคม 2555

เทคโนโลยี : นวัตกรรมเทคโนโลยีสุดล้้า “ไมโครชิป” ที่มีอยู่ทุกที่ ทั้งในโทรศัพท์มอถือ เครื่องช่วยฟัง
บัตรเครดิต คอมพิวเตอร์ ระบบน้้าประปา หรือแม้แต่การจราจรทางอากาศ คุณรู้หรือไม่…ภายในแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ขนาดจิ๋วนี้มีชิ้นส่วนอะไรประกอบอยู่บ้าง? แล้วคุณจะใช้ชีวิตอย่างไรหากไม่มีไมโครชิป?

การแพทย์ : รู้หรือไม่!! โรคหลอดเลือดหัวใจเป็นสาเหตุการตายอันดับ1ของประชากรซีกโลกตะวันตก
ตามติด 6 วิธีการรักษาของการแพทย์สมัยใหม่ที่จะท้าให้คุณไม่ต้องเสี่ยงกับโรคร้ายอีกต่อไป

ธรรมชาติ : ตรวจสุขภาพ ราชาแห่งขั้วโลกเหนือ
ประชากรหมีขั้วโลกใช้ชีวิตอย่างไรในยุคแห่งภาวะโลกร้อน?
ข้อมูลจากการตรวจสุขภาพจะสามารถช่วยเพิ่มประชากรหมีขั้วโลกได้จริงหรือ?

วัฒนธรรม : มหัศจรรย์ของฟอสซิล “รอยเท้าแห่งโบราณกาล”
ถอดรหัสปริศนาวิถีชีวิตของสัตว์ในโบราณกาลที่คุณไม่เคยรู้ผ่านฟอสซิลที่เป็นร่องรอยสัตว์สี่เท้าขึ้นบกเป็นครั้งแรกได้อย่างไร?
วานรหรือลิงไม่มีหางเดินสองขามาตั้งแต่เมื่อไร?
เทอโรซอรัสใช้ปีกเดินอย่างไร?

รอบรู้ รอบด้าน โลกวิทยาศาสตร์

เรื่องสั้น the one หายไป เรื่องนั้นผมคิดว่าดีทีเดียว ยังไม่ได้เม้นเลยก็หายไปแล้ว ^^

เห็นว่าน่าสนใจดีครับ
2-4 พฤษภาคม 2555
ไบเทค บางนา

รายละเอียด

แรงระเบิดอัดผนังโลหะแตกเป็นทางยาว เศษโลหะปลิวว่อน
ผมเคลื่อนตัวผ่านรอยแยกของผนัง สอดส่ายสายตาไปพร้อมกับปืนโฟตอนในมือ
เสียงเด็กทารกร้องให้ ดังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล
ผมเคลื่อนตัวไปตามเสียง มนุษย์สตรีนั่งอยู่บนพื้นเบื้องหน้า ข้างๆของหล่อนคือเด็กทารกอายุไม่ถึงสามเดือนดี
หล่อนสาดกระสุนตะกั่วจากปืนโบราณใส่ผมอย่างไม่คิดชีวิต จนกระสุนหมดรังเพลิงไปแล้ว หล่อนก็ยังคงเหนี่ยวไกอยู่เช่นนั้น

ผมหยุดคิดชั่วครู่

“เกิดอะไรขึ้น xz-4” เสียงดังขึ้นในระบบสื่อสาร
“มนุษย์” ผมตอบ
“นั่นไม่ใช่มนุษย์”
ณ เสี้ยววินาทีนั้น ผมประมวลผลหกหมื่นหกพันครั้งในสามหมื่นสมการ แต่คำตอบของผมยังคงคลุมเครือและขัดแย้ง
พูดง่ายๆก็คือ ผมเกิดการลังเล นั่นเอง

“ตัดสัญญาณ” เสียงดังแว่วมาก่อนที่ทุกอย่างจะมืดดับลง

— อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นหุ่นยนต์ไม่ได้ส่งประกวด “robot, variable and bug free””

1. หุ่นยนต์มิอาจกระทำการอันตรายต่อผู้ที่เป็นมนุษย์ หรือนิ่งเฉยปล่อยให้ผู้ที่เป็นมนุษย์ตกอยู่ในอันตรายได้
(A robot may not harm a human being, or, through inaction, allow a human being to come to harm.)
2. หุ่นยนต์ต้องเชื่อฟังคำสั่งที่ได้รับจากผู้ที่เป็นมนุษย์ เว้นแต่คำสั่งนั้นๆ ขัดแย้งกับกฎข้อแรก
(A robot must obey the orders given to it by human beings, except where such orders would conflict with the First Law.)
3. หุ่นยนต์ต้องปกป้องสถานะความมีตัวตนของตนไว้ ตราบเท่าที่การกระทำนั้นมิได้ขัดแย้งต่อกฎข้อแรกหรือกฎข้อที่สอง
(A robot must protect its own existence, as long as such protection does not conflict with the First or Second Law.)

“ผม ไม่เห็นเข้าใจเลย?”
ทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบไปพักใหญ่

“ทำไม?”
“ก็ทำไมต้องมีตั้งสามข้อ มีข้อเดียวก็พอ” อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นหุ่นยนต์ไม่ได้ส่งประกวด: learning curve”

เวลา 12:00 ณ จามจุรีสแควร์
เพื่อสรุปกิจกรรมที่ผ่านมา
และกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นในอนาคต นอกเหนือจากการประกวดเรื่องสั้นใน web site ที่ยังคงจัดอย่างต่อเนื่อง

ต้องบอกว่า ทางชมรมฯกำลังจะมีกิจกรรมใหญ่ ในเร็วๆนี้
เป็นอะไร? น่าสนใจขนาดไหน? บอกได้แต่ว่าไม่ควรพลาดเป็นอย่างยิ่ง
กิจกรรมนั้นคืออะไร? จัดที่ไหน? เมื่อไร? เมื่อสรุปเป็นที่ชัดเจนแล้วจะประกาศอีกครั้งหนึ่งนะครับ
แต่เป็นภายในเร็วๆนี้แน่ๆครับ

มี อ.วิภาพ คัญทัพ และ คุณพรศักดิ์ อุรัจฉัทชัยรัตน์ มาร่วมการประชุมด้วย
แต่ไม่ได้บันทึกภาพไว้
ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

ขอออกตัวก่อนว่าผมเข้าใจเป็นอย่างดีว่าเรื่องแนวนี้ไม่ควรจะนำมาลงในเว็บนี้เท่าไหร่ เพราะมันไม่ใช่แนวไซไฟจริงๆ แต่มันคือ “ไซไฟ-ฮอร์เรอร์” ซึ่งโดยเนื้อแท้มันอาจจะเป็น “ไซโค-ฮอร์เรอร์” ก็ได้ แต่อยากให้ลองอ่านครับเพราะนี่เป็นงานเขียนแรกใในชีวิตของผมที่เขียนตอนอายุ 15 ปี ตอนเด็กผมก็บ้าเลือดไม่น้อยเลยแฮะ

 

 

เรื่องสั้น “Dream”

 

 

“คนไข้เชิญครับ”

หมอไผ่ จิตแพทย์หนุ่มไฟแรงที่พึ่งทำงานมาได้แค่สี่เดือนเท่านั้น แต่ทุกคนก็มั่นใจในตัวหมอหนุ่มคนนี้มาก เพราะเขาได้รับรางวัลมามากมายตลอดการเรียน

ตอนนี้ เขาอยู่ในห้องตรวจของเขา แต่ละวันเขาต้องคอยฟังความเรื่อยเปื่อยของคนไข้ของเขา และเขาก็จะเล่นสนุกไปกับคนไข้ของเขาด้วยตลอก นั่นคือ จุดดีที่จิตแพทย์ทุกคนต้องมีอยู่แล้ว

ในขณะนี้เขาต้องรับคนไข้ทุกยี่สิบนาที เพราะการรักษาคนไข้ที่ป่วยทางจิตนั้นไม่เหมือนกับการรักษาโรคหวัด

คนไข้รายต่อไปเดินเข้ามา และเข้ามานั่งตรงเก้าอี้นอนโดยที่หมอไผ่ไม่ต้องพูดแนะ จนผิดสังเกต

“คุณก็ปกติดีนี่” หมอไผ่พูดขึ้น

“หือ” คนไข้รายนี้ฉงน

“ปกติ คนไข้ป่วยทางจิตรายทั่วไปจะต้องได้รับคำสั่งก่อนเสมอถึงจะแน่ใจว่าจะทำอะไร แต่คุณมานั่งเก้าอี้ด้วยตัวเองปกตินี่? คุณจะมาทำไมในเมื่อคุณไม่ได้เป็นอะไร?”

“เดี๋ยวครับคุณหมอ ผมชื่อ ไท มาพบหมอหลายครั้งแล้วแต่หมอก็ไม่เคยอยู่เลย”เขาแนะนำตัวเอง “คราวนี้ผมต้องคุยกับหมอให้ได้”

“อืม ก็ได้ครับ ผมขอรับหน้าที่เป็น ที่ปรึกษา แทนก็แล้วกัน ว่ามาเลยครับ” หมอไผ่กล่าวไป

“โอเคครับหมอ” ไทตอบรับ “ผมฝันไปหลายคืน แต่คราวนี้น่าจะเป็นเรื่องจริง ผมได้ไปอนาคตมาครับหมอ”
อ่านเพิ่มเติม “เรื่องสั้นไซไฟสยองขวัญ Dream”

http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,6953.0.html นี่คือ นัย pomm ของชมรมหรือเปล่าครับ

คุณHooNo2000 หยอดประเด็นไว้
ผมเลยขอเปิดเป็น post ใหม่เลย เพราะน่าจะมีประเด็นถกเถียงกันได้เยอะ

ผมมองว่า คนที่จะมี จิตนาการกับความคิดสร้างสรรค์ ได้ ต้องเป็นคนที่สามารถ “ตั้งคำถาม” ได้
ยิ่งชอบถาม ยิ่งสร้างจิตนาการและความคิดสร้างสรรค์

จะเห็นว่า
วลีที่นิยมใช้สร้างนิยายวิทยาศาสตร์ ก็เป็นคำถาม นั่นคือ what if… นั่นเอง
อ่านเพิ่มเติม “จิตนาการกับความคิดสร้างสรรค์”

ช่อง 5 เมื่อราวๆปี 2527 ตอน เมโทรโปลิส คุณมาโนชพุตตาลบรรยาย

 

http://www.youtube.com/watch?v=4qxJQAOMKsM&feature=channel

 

เรื่อง “วิกฤติสงครามนิวเคลียร์”  (Fail Safe) เขาทำเป็นหนังขาวดำ

บรรยายอักษรไทย ผมแบ่งเรื่่องเป็น 2 ส่วน ตอนแรก48 นาที ตอนสอง35 นาที

 

http://www.youtube.com/watch?v=zHx_dAlGyi0&feature=relmfu

 
อ่านเพิ่มเติม “ชวนดูหนัง”