ชมรมนิยายวิทยาศาสตร์ไทย

๔. ทิ้งระยะเพื่ออ่านทบทวน และ การตรวจสอบตวามผิดพลาด
เนื่องจากโดยพื้นฐานของมนุษย์ จะมีความลำเอียงต่อผลงานของตนเองอยู่แล้ว
จึงมีความจำเป็น เป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้องทิ้งช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อลดความลำเอียงของตนเองลง
คือควรจะนานพอที่จะลืมๆเรื่องที่เขียนไปบ้าง

ในแง่มุมหนึ่งก็คือ การทำตัวเป็นผู้อ่านโดยสิ้นเชิง ว่าสามารถ ซึมซับ รับรู้งาน ได้ตามที่ผู้เขียน(ตนเอง)ต้องการได้หรือไม่ ครบถ้วนหรือไม่ อ่านเพิ่มเติม “วิธีการในงานเขียนของผม (๔ จบ)”

๓. ลงมือเล่า
นี่คือส่วนที่สำคัญที่สุดในทุกขั้นตอนก็ว่าได้
เพราะหากไม่เริ่มลงมือ”เล่า”แล้ว ทุกๆขึ้นตอนก่อนหน้านี้ก็จะไม่มีความหมาย และขั้นตอนหลังจากนี้ก็คงจะไม่มีทางเกิดขึ้นได้
อ่านเพิ่มเติม “วิธีการในงานเขียนของผม (๓)”

http://www.youtube.com/watch?v=r3kYPv1Gr6A&feature=related

 

๒. วางแผนการเล่า และ โครงสร้าง(structure)

ผู้อ่านก็เหมือนกับคนตาบอด ที่ผู้เขียนจะต้องจับมือและจูงไปตลอดเส้นทางการเล่า ซึ่งสุดท้ายผู้อ่านได้เรื่อง(เนื้อหา,แก่น)อย่างที่ผู้เขียนต้องการเล่าหรือไม่ คือความสามารถของผู้เขียน

ถ้าผู้เขียนพาเดินไปที่ชายทะเลแต่พยายามบรรยายถึงทะเลทรายอันร้อนระอุ ก็ยากที่ผู้อ่านจะเชื่อฝังใจได้ หรืออยู่ในฉากยิงกันอย่างบ้าระห่ำ แต่ตัวละคร เอาแต่คร่ำครวญถึงจดหมายที่ลืมไว้ที่เต้นท์ (นอกจากนั่นจะเป็น character ของตัวละคร)

หรือถ้าวิ่งถูลู่ถูกัง ลากผู้อ่านหกคะเมนตีลังกา ผู้อ่านก็จะไม่รับรู้อะไรนอกจากอาการเวียนหัว และเจ็บปวดเนื้อตัว

ต้องเล่าอะไรบ้าง อ่านเพิ่มเติม “วิธีการในงานเขียนของผม (๒)”

ก่อนอื่นต้องออกตัวว่า ข้อเขียนนี้ เป็นการย่อยสิ่งที่เรียนรู้มาจาก การอบรม และ การอ่านหนังสือที่พูดถึงวิธีการในงานเขียน
ไม่ได้หมายความว่า จะตั้งตัวเป็นปรมจารย์งานเขียน แต่ประการใด
และสิ่งที่ผมจะเขียนต่อไปนี้ ไม่ได้หมายความว่าผมทำได้(ตามเป้าหมายที่ตนเองตั้งไว้)ทุกๆชิ้น
แต่คิดว่าการเขียนบทความทิ้งไว้ให้เป็นข้อเตือนใจของตนเอง และหวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นๆด้วย
ครับผม
อ่านเพิ่มเติม “วิธีการในงานเขียนของผม (๑)”

A robot that flies like a bird

http://www.ted.com/ : TALKS | IN LESS THAN 6 MINUTES

Trailer

other clip

TED 2023
ไม่ใช่ฉากในหนัง แต่อธิบาย เบื้องหลังของชื่อหนัง

ตำนานกรีกโบราณ

หลังจาก series sci-fi หลายๆเรื่องดูจะไม่ค่อยประสบความสำเร็จ สักเท่าไร
(แม้แต่ Fringe เองยังเสียวๆ)
ก็มีกลุ่มที่ทำหนัง sci-fi จากการระดมทุนทาง internet

http://www.pioneerone.tv/ (official site)
http://vodo.net/pioneerone (ดู online)
http://www.imdb.com/title/tt1748166/ (คะแนน 6.7)
tagline: โครงการอวกาศที่ถูกลืมของรัสเซีย
(มีการทำ subtitle ด้วยแต่ยังไม่เห็นภาษาไทย)

http://www.l5-series.com/ (official site)
http://vodo.net/l5 (อ่าน plot แล้วก็ งงๆ กับภาษาอังกฤษ 😀 )
production น่าดูมาก
อ่านเพิ่มเติม “ฤาจะเป็นแนวทางใหม่ ของ SCI-FI Series”

ศิลป์สโมสร วันศุกร์ที่ 27 ม.ค. 55 13.00 น.

เซ็งกับการปล่อยเสียงภาพยนตร์ทับเสียงการสนทนา มากเลยครับ

ผม นัยpommm  รู้สึกนึกสนุกขึ้นมาในช่วงอากาศร้อนตับแทบแตกเช่นนี้

จึงขอร่วมสนุก อาสาแจกเรื่องสั้น ที่สแกนจากวรสาร มิติที่ 4 ยุด 2523-2528

 

เป็นเรื่องสั้นแปลที่หาอ่านได้ยากในปัจจุบัน บางท่านมีหนังสือรุ่นนั้นเก็บไว้อยู่แล้ว ก็โชคดีไปที่ได้ครอบครองหนังสืออันล้ำค่า

แต่ยังมีน้องๆรุ่นหลังอีกหลายๆคนไม่มีโอกาสดีๆเช่นนั้น จึงเป็นหน้าที่ของผมที่จะต้องนำสิ่งดีๆแบบนั้นมามอบให้พวกน้องๆบ้าง

แต่เพื่อความสนุก  จะไม่บอกตรงนี้ …….แต่ให้เข้าไปที่

 

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A11788516/A11788516.html

 

และปฏิบัติตามที่ผมบอกไว้…… ก็จะได้นิยายไปอ่านเล่นๆ 3เรื่องฟรีๆ

 

เดือนหน้าว่ากันใหม่
นัย pommm

วันอาทิตย์ที่ 11 มีนาคมนี้  เวลา 13.30 น.  คณะกรรมการชมรมนิยายวิทยาศาสตร์ไทยจะนัดพบปะสนทนากัน ณ ชั้้นใต้ดิน (ศูนย์อาหาร) อาคารจามจุรีสแควร์  สามย่าน ชาวไซ-ไฟท่านใดสนใจจะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันก็ขอเรียนเชิญได้นะครับ  รูปแบบสบายๆ  กินไปคุยกันไปครับ  เมื่อไปถึงแล้วหาไม่เจอก็โทรฯหา วรากิจ 085-323-3771 ครับ  หวังว่าคงได้พบปะกับเพื่อนๆชาวไซ-ไฟนะครับ

รายงานการประชุมครับ
บรรยากาศเป็นกันเอง ขนม และ น้ำดื่มเพียบ (ขอขอบคุณพี่ประยูรและพี่วรากิจ)
พูดคุยถึงงานประกวดที่ผ่านมา รวมถึงรูปแบบในการประกวดครั้งต่อไป
การเคลื่อนไหวในวงการนิยายวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน และวิธีการเผยแพร่งานแปลเก่าๆ
รวมถึงแนวคิดในการจัดอบรมงานเขียน ครับ
อ่านเพิ่มเติม “ขอเชิญพบปะสนทนากับคณะกรรมการชมรมฯ”

เรื่องนี้เขียนไว้เดือนสองเดือนแล้วแต่ยังไม่ได้แก้ เรื่องต่อไปคงอีกนานอยู่

กล่องไม้ที่ว่างเปล่า

ใบหน้าของเธอสวยงามที่สุด วันแล้ววันเล่า ภาพใบหน้าของเธอยังปรากฏอยู่ในห้วงความคิด ใบหน้าสีขาว เปื้อนรอยดำที่คิดเอาเองว่าเป็นจมูกที่บิดเบี้ยวและปากที่ผิดรูป ทุกครั้งที่คิดถึงเธอ ความรู้สึกช่างคล้ายกับผิวน้ำสั่นไหวที่เอ่อล้นสูงพ้นปากแก้ว ใจที่ร้อนเหมือนไฟสุมชุ่มไปด้วยน้ำที่หยดอยู่ภายใน ทุกอย่างดูผิดเพี้ยนไปจากปกติจนไม่อยากจะลืมตาเพื่อมองดูโลกที่สวยงามอย่างที่เธอเคยบอกไว้อีกต่อไป เวลาไม่กี่ทศวรรษที่มนุษย์ลืมตาเพื่อทำความเข้าใจความลับของจักรวาลช่างไร้ความหมายเมื่อไม่มีเธออยู่ ถึงกระนั้นตัวตนของเธอยังอยู่ในที่ๆเดิมของมัน ใจหนึ่งไม่กล้าเปิดดูเพราะความจริงที่มีต่อเธออาจเปลี่ยนไป อีกใจหนึ่งก็อยากทดลองความรู้สึกที่ยังหลงเหลืออยู่ ช่างเห็นแก่ตัวจริงๆ
อ่านเพิ่มเติม “กล่องไม้ที่ว่างเปล่า”