Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๑๐ : ขอเวลา ๑ เดือน!

๑๐ : ขอเวลา ๑ เดือน! 

ห่างจากเทือกเขา ‘เทพารักษ์’ ขึ้นไปทางตอนเหนือประมาณ ๑,๕๐๐ กม.วันนี้บรรยากาศโดยรอบปราสาทที่ประทับของจักรพรรดิจามาคะที่ ๑๙ ดูสดใสกว่าในรอบหลาย ๆ วันที่ผ่านมา แต่ทว่าบรรยากาศภายในห้องรับรอง ‘จามาคะที่สิบสอง’ กลับดูอึมครึม เสมือนหนึ่งพายุลูกใหญ่กำลังตั้งเค้ารอพัดถล่มอยู่ก็ไม่ปาน

Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๙ : เทศกาลกุทรุสกะ (๒)

: เทศกาลกุทรุสกะ (๒) 

ความกลัวและความสับสนเริ่มเข้ามามีอิทธิพลเหนือภากรอีกครั้งเราจะมีชีวิตรอดไปถึง ๑๐ วันนั้นหรือเปล่า? แต่ละวัน ไม่ใช่สิ แต่ละวินาทีที่ผ่านไปมันช่างแสนทรมานซะเหลือเกิน และถ้าหากว่าพบคุณปู่ของเธอแล้วท่านจะช่วยเราได้หรือเปล่า???…คำถามแห่งอนาคตมากมายถาโถมเข้ามาภายในหัวสมองของเขา

Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๘ : เทศกาลกุทรุสกะ (๑)

: เทศกาลกุทรุสกะ (๑) 

ภากรเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้…อาจจะเป็นเพราะความเพลียหรือบรรยากาศที่ขมุกขมัวตลอดทั้งวันของที่นี่ เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงเรียก

Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๗ : ผิดจนเกินอภัย!

: ผิดจนเกินอภัย! 

เสียงอันทรงพลังอำนาจที่อยู่ในสายทำให้นายพลวชิสั่นเทิ้มไปทั้งตัว ‘นี่…พระองค์ทรงทราบได้ยังไงว่า…’ เขากำลังคิด

Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๖ : ข้าวต้ม?

: ข้าวต้ม? 

ผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมงในความรู้สึกของภากร หญิงสาวที่ให้แหล่งพักพิงโดยที่เขาไม่รู้จักเธอแม้แต่น้อย ก็กลับเข้ามาในห้องพร้อมกับอาหารที่อยู่ในมือของเธอ เขาเหลือบมองเธอ

แวบนึงซึ่งสัมผัสได้ถึงแววตาที่ดูเหมือนว่ามีความกังวลใจในอะไรบางอย่าง! และพลันชั่วครู่มันก็จางหายไป…

Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๕ : ยังไม่พบ

: ยังไม่พบ 

ศาสตราจารย์ ดร. เศรษฐ์ เดินไปมาภายในห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่สองชั้นที่ปลูกอยู่ชานเมืองหลวง ด้วยท่าทางกระวนกระวายใจ ภายในห้องห่างออกไปราวสามเมตรบนโซฟาชุดรับแขกมีร่างของหญิงวัยสี่สิบปลาย ๆ นอนรับการปฐมพยาบาลเบื้องต้นจากสาวรับใช้อยู่ หล่อนระดมมาทั้งยาลม ยาหอม ยาดม รวมถึงการนวดเฟ้นบนร่างที่ไร้สติอยู่ตลอดเวลา

Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๔ : ห้อง (นอน) ใคร?

: ห้อง (นอน) ใคร? 

กรี๊ด…!!! “นายเป็นใคร? เข้ามาอยู่ในห้องของฉันได้ยังไง?”

เสียงร้องอันดังลั่น พร้อมกับคำถามที่ยิงมา ทำให้ภากรตกใจสะดุ้งตื่นลุกยืนขึ้นมาในทันที

“เอ้ย!!! เธอนั่นแหละเป็นใคร? เข้ามาอยู่ในห้องของฉันได้ยังไง?” เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงตกใจไม่แพ้กัน

“หา! นายพูดบ้า เพ้อเจ้ออะไรนะ เบิ่งตาดูให้ดี ๆ นี่มันบ้านของฉันและที่สำคัญ” เธอเอานิ้วชี้ลงที่ตรงพื้น “นี่! คือ ห้อง – นอน – ของ – ฉัน” เธอเน้นทุกคำราวกับเพื่อต้องการให้ความกระจ่างแจ้งแสดงต่อหน้าของเขา ทันทีที่เธอพูดจบ ภากรเริ่มตั้งสติค่อย ๆ หันมองไปรอบ ๆ ห้อง แล้วก็ต้องตกใจ รู้สึกทั้งตัวเย็นวาบ สภาพภายในห้องดูไม่คุ้นตาหรือคุ้นเคยเลยแม้แต่น้อย และที่สำคัญมันยังเป็นห้องโล่ง ๆ ไม่มีอะไรเลย…ไม่มีอะไรจริง ๆ แม้แต่เฟอร์นิเจอร์ชิ้นเล็ก ๆ สักชิ้นเดียว ซึ่งผิดจากห้องนอนของเขา

Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๓ : ล่องแก่ง

: ล่องแก่ง 

๓๔๘๑ คือหมายเลขทางหลวง ที่ภากรและเพื่อน ๆ ใช้เป็นเส้นทางในการมุ่งสู่จุดหมายปลายทางของการท่องเที่ยว ซึ่งผ่านอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา ก่อนที่จะมุ่งสู่อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรีรวมระยะทางประมาณ ๗๐ กิโลเมตร หลังจากนั้นก็ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข ๓๔๕๒ โดยเริ่มจากตัวเมืองปราจีนบุรีเป็นระยะทางประมาณ ๑๖ กิโลเมตร มาตัดกับทางหลวงหมายเลข ๓๓  แล้วเลี้ยวขวาตรงไปทางอำเภอกบินทร์บุรี…ซึ่งก่อนถึงอำเภอกบินทร์บุรีจะมีทางสามแยก ตรงไปอีกเล็กน้อยจะสังเกตเห็นปั๊มน้ำมันและโรงเรียนแห่งหนึ่งและจะมีถนนเล็ก ๆ ที่ติดกับโรงเรียน จากนั้นก็เลี้ยวซ้ายเข้าไปอีกประมาณสองร้อยเมตร…จุดหมาย 

Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๒ : อายุขัยที่สั้นลง!

: อายุขัยที่สั้นลง! 

วันที่   ๑   ตุลาคม   กุสกะ   ๔๕๕๕

ภายในห้องรับรอง ‘จามาคะที่สิบสอง’ ของปราสาทที่ประทับแห่งองค์จักรพรรดิ ผู้เข้าร่วมประชุมต่างมีเสียงงึมงำดังไปทั่วห้อง บรรยากาศภายในห้องขณะนี้มีท่าทีตื่นตระหนกและตกใจในบางสิ่งบางอย่าง! เสียงงึมงำหยุดลงเมื่อประตูบานใหญ่ของห้องรับรองถูกเปิดออก

Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : ๑ : ปิดเทอม

: ปิดเทอม 

กรุงเทพมหานคร, ๙ ตุลาคม ๒๕๕๕ 

‘รถติด’ บนถนนสุขุมวิทถือได้ว่าเป็นอีกแห่งหนึ่งซึ่งขึ้นชื่อลือชาโดยเฉพาะช่วงเวลาหลังเลิกงาน และในวันนี้ก็ไม่ได้รับอภิสิทธิ์ในข้อยกเว้นใด ๆ ทั้งสิ้น ภากรหนุ่มหล่อคมเข้มเหลือบมองเวลาตรงสี่แยกที่ใช้ในการปล่อยรถกับสัญญาณไฟแดงสลับไป – มาเป็นระยะ ๆ เขาคิดด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดอยู่ในใจ ‘สัญญาณไฟเสียหรือเวลาเดินช้ากันแน่วะ!’

Categories
นวนิยาย

กุทรุสกะ มหันตภัยร้ายแห่งกาล (เวลา) : บทนำ

Categories
นวนิยาย

โลกใบใหม่ หมายเลข X…ตอนที่ 12

ม่านอวกาศปิดลงทันที เมื่อยานจู่โจมของมนุษย์ลำที่สองผ่านมันเข้ามาได้…

Categories
นวนิยาย

โลกใบใหม่ หมายเลข X…ตอนที่ 11

แรงระเบิดของเบทิวเดียม 113 ทำให้ยานจู่โจมของทีมบีโคลงตัว ส่วนยึดติดสนิทกับผนังยานงูใหญ่เริ่มหลุด อากาศถูกดูดออกอย่างรวดเร็ว เอ็มค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืน ตายังจ้องเขม็งที่ซากแห่งความภาคภูมิใจของมนุษย์ บัดนี้ได้แตกสลาย กลายเป็นชิ้นส่วนเล็กน้อยลอยคว้างไปทั่ว

Categories
นวนิยาย

โลกใบใหม่ หมายเลข X…ตอนที่ 10

เอ็มแบ่งกำลังออกเป็นสองทีม คือทีมเอและทีมบี…

Categories
นวนิยาย

โลกใบใหม่ หมายเลข X…ตอนที่ 8 และ 9

ตอนที่ 8

ณอห์นติงแอลลี่ว่าควรทานให้เยอะกว่านี้ แต่เธอไม่ชอบอาหารมื้อแรกบนอวกาศเลย บางอย่างสีขาวข้น จับตัวกันเละๆ เหนียวๆ อยู่ในชาม ดูไปดูมาคล้ายกาว แถมกลิ่นยังเหมือนอีก ยิ่งรสชาติไม่ต้องพูดถึง เธอถึงกับสงสัยว่าเพื่อนร่วมกลุ่มกินลงไปได้อย่างไร